Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 69
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida.
Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.
Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.
Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.
Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.
Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga.
Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.
Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.
Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.
Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne.
Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.
Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela.
Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!
Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze.
Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.
Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki.
Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,
Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.
Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.
Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko.
Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.
Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem.
Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.
Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych.
Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.
Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia.
Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.
Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód.
Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;
Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy.
Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.
Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu
Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj.
Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.
Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów.
Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.
Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.
Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.
Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają.
Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.
Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem.
Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.
Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących.
Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.
Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość.
Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.
Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.
Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.
Gdyż kogo zraniłeś – tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie.
Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość.
Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi.
Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże.
Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością.
Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.
I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk.
A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.
Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi.
Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi.
Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.
Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.
Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.
Nadto będą ją posiadać potomkowie Jego sług, a zamieszkają w niej ci, którzy miłują Jego Imię.
Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.