Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 73
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Pieśń Asafa. Zaprawdę, Bóg jest hojnym dla Israela, dla czystych sercem.
Psalm Asafa. Doprawdy Bóg jest dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca.
A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.
Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały;
Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych;
Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych.
że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.
Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła.
Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.
Nie doznają trudu ludzkiego ani cierpień jak inni ludzie.
Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.
Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.
Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.
Ich oczy wystają od tłuszczu; mają więcej niż serce mogłoby sobie życzyć.
Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.
Oddali się rozpuście i mówią przewrotnie o ucisku, mówią wyniośle.
Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.
Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.
Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.
Dlatego jego lud wraca dotąd i obficie leją się na nich wody;
I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?
Bo mówią: Jakże Bóg może o tym wiedzieć? Czy Najwyższy ma wiedzę?
Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.
Oto ci są niegodziwi, a powodzi im się na świecie i pomnażają bogactwa.
Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności;
A więc na próżno oczyściłem swoje serce i w niewinności obmywałem ręce.
gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.
Cały dzień bowiem znoszę cierpienia i co rano jestem chłostany.
Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
Gdybym powiedział: Będę mówił tak samo, skrzywdziłbym ród twoich synów.
I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.
Starałem się to rozumieć, ale było dla mnie zbyt trudne;
Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.
Aż wszedłem do świątyni Bożej i tu zrozumiałem, jaki jest ich koniec.
Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.
Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie.
Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.
Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem.
Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz – pogardzisz ich postacią.
Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.
Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
Gdy gorycz miałem w sercu, a w nerkach czułem kłucie;
bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.
Byłem głupi i nic nie rozumiałem, byłem przed tobą jak zwierzę.
Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę.
A jednak zawsze jestem z tobą, bo mnie trzymałeś za prawą rękę.
Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.
Poprowadzisz mnie według swej rady, a potem przyjmiesz mnie do chwały.
Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.
Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania.
Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.
Choć moje ciało i serce ustanie, Bóg jest skałą mego serca i moim dziedzictwem na wieki.
Gdyż dalecy od Ciebie – zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.
Oto bowiem ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą, odstępując od ciebie.
Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.
Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu BOGU moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła.