Nowa Biblia Gdańska
I Księga Mojżesza 11
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zaś cała ziemia była jednej mowy oraz nielicznych wyrażeń.
Na całej ziemi był jeden język i jedna mowa.
I stało się, że gdy ciągnęli od wschodu, znaleźli równinę w kraju Szynear i tam się osiedlili.
A gdy wędrowali od wschodu, znaleźli równinę w ziemi Szinear i tam mieszkali.
Więc jeden powiedział do drugiego: Oto wyrabiajmy cegły oraz rozżarzmy je do żaru. I tak cegła służyła im zamiast kamienia, a smołowiec służył im za wapno.
I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu; i mieli cegłę zamiast kamienia, a smołę zamiast zaprawy.
Także powiedzieli: Oto zbudujmy sobie miasto i wieżę, której wierzch byłby w niebie; uczynimy sobie też znamię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.
Potem powiedzieli: Chodźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.
Wtedy WIEKUISTY zstąpił, aby zobaczyć owo miasto i wieżę, którą budowali synowie ludzcy.
A PAN zstąpił, aby zobaczyć miasto i wieżę, które synowie ludzcy budowali.
I WIEKUISTY powiedział: Oto jeden lud oraz jedna mowa u wszystkich; a taki jest początek ich przedsięwzięć. Od teraz nic im nie chybi, co by zamierzyli wykonać.
I PAN powiedział: Oto lud jest jeden i wszyscy mają jeden język, a jest to dopiero początek ich dzieła. Teraz nic nie powstrzyma ich od wykonania tego, co zamierzają uczynić.
Oto zstąpmy i tam pomieszajmy ich mowę, aby nie zrozumieli jeden mowy drugiego.
Zstąpmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie zrozumiał języka drugiego.
Zatem WIEKUISTY rozproszył ich stamtąd po powierzchni całej ziemi; tak ze strachu przestali budować.
I tak PAN rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi; i przestali budować miasto.
Dlatego jego imię nazwano Babel, gdyż tam PAN pomieszał mowę całej ziemi. Stamtąd Bóg rozproszył ich po powierzchni całej ziemi.
Dlatego nazwano je Babel, bo tam PAN pomieszał język całej ziemi. I stamtąd PAN rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Oto rodowód Szema: Szem miał sto lat, gdy spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
To są dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
Zaś po spłodzeniu Arpachszada, Szem żył pięćset lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Arpachszada Sem żył pięćset lat i spłodził synów i córki.
A Arpachszad przeżywszy trzydzieści pięć lat, spłodził Szelacha.
Arpachszad żył trzydzieści pięć lat i spłodził Szelacha.
Zaś po spłodzeniu Szelacha, Arpachszad żył czterysta trzy lata oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
A Szelach, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Ebera.
Szelach żył trzydzieści lat i spłodził Ebera.
Zaś po spłodzeniu Ebera, Szelach żył czterysta trzy lata oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Ebera Szelach żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
A Eber, przeżywszy trzydzieści cztery lata, spłodził Pelega.
Eber żył trzydzieści cztery lata i spłodził Pelega.
Zaś po spłodzeniu Pelega, Eber żył czterysta trzydzieści lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Pelega Eber żył czterysta trzydzieści lat i spłodził synów i córki.
A Peleg, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Reu.
Peleg żył trzydzieści lat i spłodził Reu.
Zaś po spłodzeniu Reu, Peleg żył dwieście dziewięć lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Reu Peleg żył dwieście dziewięć lat i spłodził synów i córki.
A Reu, przeżywszy trzydzieści dwa lata, spłodził Seruga.
Reu żył trzydzieści dwa lata i spłodził Seruga.
Zaś po spłodzeniu Seruga, Reu żył dwieście siedem lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Seruga Reu żył dwieście siedem lat i spłodził synów i córki.
A Serug, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Nachora.
Serug żył trzydzieści lat i spłodził Nachora.
Zaś po spłodzeniu Nachora, Serug żył dwieście lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Nachora Serug żył dwieście lat i spłodził synów i córki.
A Nachor, przeżywszy dwadzieścia dziewięć lat, spłodził Teracha.
Nachor żył dwadzieścia dziewięć lat i spłodził Teracha.
Zaś po spłodzeniu Teracha, Nachor żył sto dziewiętnaście lat oraz spłodził synów i córki.
Po spłodzeniu Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i spłodził synów i córki.
A Terach, przeżywszy siedemdziesiąt lat, spłodził Abrama, Nachora i Harana.
Terach żył siedemdziesiąt lat i spłodził Abrama, Nachora i Harana.
A oto dzieje Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana; a Haran spłodził Lota.
A to są rody Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.
I Haran umarł przed obliczem swojego ojca Teracha, w swoim rodzinnym kraju, w Ur Kasdim.
I Haran umarł za życia swego ojca Teracha w ziemi swego urodzenia, w Ur chaldejskim.
A Abram oraz Nachor pojęli sobie żony; imię żony Abrama to Saraj, a imię żony Nachora to Milka, córka Harana, ojca Milki i Iski.
I Abram, i Nachor pojęli sobie żony: imię żony Abrama było Saraj, a imię żony Nachora Milka. Była ona córką Harana, ojca Milki i Jeski.
Ale Saraj była niepłodna, zatem nie miała dzieci.
A Saraj była niepłodna, nie miała dzieci.
Zaś Terach wziął swojego syna Abrama, swojego wnuka Lota syna Harana, oraz swoją synową Saraj żonę swojego syna Abrama, i razem wyruszyli z Ur Kasdim, aby pójść do ziemi Kanaan. Więc doszli aż do Haranu i tam się osiedli.
I Terach wziął swego syna Abrama i swego wnuka Lota, syna Harana, i swoją synową Saraj, żonę swego syna Abrama; i wyruszyli razem z Ur chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan. Gdy przybyli do Charanu, zamieszkali tam.
A dni Teracha były przez dwieście pięć lat; i Terach umarł w Haranie.
I dni Teracha było dwieście pięć lat, i umarł w Charanie.