Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
1 Kronik 16
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A gdy przynieśli arkę Boga i umieścili ją pośrodku namiotu wzniesionego przez Dawida, złożyli całopalenia i ofiary pojednawcze przed Bogiem.
A kiedy wprowadzili Skrzynię Boga i wstawili ją do środka namiotu, który Dawid dla niej rozbił, wtedy przynosili przed Boga całopalenia oraz dziękczynne ofiary.
A gdy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednawczych, błogosławił lud w imię PANA.
Zaś gdy Dawid dokończył ofiarowanie całopaleń oraz dziękczynnych ofiar, sławił ludowi Imię WIEKUISTEGO.
I rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyźnie, jak i kobiecie, po bochenku chleba i po kawałku mięsa oraz po bukłaku wina.
I rozdzielił wszystkim mężom izraelskim, od męża aż do niewiasty, każdemu po bochenku chleba, sztuce mięsa oraz po placku z rodzynkami.
Ustanowił też niektórych Lewitów sługami przed arką PANA, aby wspominali i chwalili go, i dziękowali PANU, Bogu Izraela:
Nadto ustanowił przed Skrzynią WIEKUISTEGO sługi z Lewitów, aby wspominali, wyznawali i chwalili WIEKUISTEGO, Boga Israela.
Asafa, naczelnika, a po nim Zachariasza, Jejela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza i Obed-Edoma: Jejela do gry na instrumentach: cytrach i harfach, a Asafa na cymbałach;
Asaf był pierwszym, a drugimi: Zacharjasz, Jejel, Szemiramot, Jechjel, Mattityjasz, Eljab, Benajahu, Obed Edom i Jechjel; ci grali na instrumentach, lutniach, harfach, a Asaf na cymbałach.
A kapłanów Benajasza i Jachaziela, aby stali nieustannie z trąbami przed arką przymierza Boga.
Zaś kapłani Benajahu i Jachazjel ustawiczne byli z trąbami przed Skrzynią Bożego Przymierza.
Wtedy w tym dniu Dawid postanowił po raz pierwszy, aby Asaf i jego bracia chwalili PANA tym psalmem:
Dopiero tego dnia wódz Dawid postanowił, by przez Asafa i jego braci tym psalmem chwalony był WIEKUISTY:
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, pomiędzy narodami opowiadajcie Jego sprawy.
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, rozmawiajcie o całej Jego cudowności.
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się raduje serce szukających PANA.
Chlubcie się w Jego świętem Imieniu, i niech się rozraduje serce tych, co szukają WIEKUISTEGO.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Szukajcie WIEKUISTEGO i Jego mocy; zawsze szukajcie Jego oblicza.
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił, jego cuda i wyroki jego ust.
Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znaki i sądy Jego ust.
Wy, potomkowie Izraela, jego sługi; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani!
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy na całej ziemi.
On, WIEKUISTY, naszym Bogiem; Jego sądy na całej ziemi.
Pamiętajcie zawsze o jego przymierzu, o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
Na wieki pamiętajcie Jego przymierze; i słowo, które polecił do tysiącznego pokolenia;
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
którym zajął stanowisko przy Abrahamie oraz na Jego przysięgę Ic'hakowi.
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, jako wieczne przymierze dla Izraela;
Ustanowił to Jakóbowi za Prawo, a Israelowi za Wieczne Przymierze,
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaanu za sznur waszego dziedzictwa.
Kiedy było was niewielu, byliście nieliczni i obcy w niej.
Chociaż była was mała liczba oraz przez krótki czas byliście w niej przychodniami,
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
przechodząc od narodu do narodu i od królestwa do innego ludu
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc;
nikomu nie pozwolił, aby ich uciskał i z ich powodu karał królów;
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
mówiąc: Nie dotykajcie Moich pomazańców, a Mym prorokom nie czyńcie złego.
Śpiewaj PANU, cała ziemio, opowiadajcie dzień po dniu o jego zbawieniu.
Cała ziemio śpiewaj WIEKUISTEMU; dzień za dniem opowiadajcie Jego zbawienie.
Głoście wśród narodów jego chwałę, pośród wszystkich ludów jego cudowne dzieła;
Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy.
Wielki bowiem jest PAN i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów;
Bo WIEKUISTY – On jest wielki oraz bardzo chwalebny; godzien respektu nad wszystkich bogów.
Gdyż wszyscy bogowie narodów są bożkami, a PAN uczynił niebiosa.
Gdyż bogowie pogan są bezwartościowi; a WIEKUISTY uczynił niebiosa.
Chwała i cześć przed nim, moc i radość w jego przybytku.
Przed Nim chwała i cześć, na Jego miejscu moc i wesele.
Oddajcie PANU, rodziny narodów, oddajcie PANU chwałę i moc.
Pokolenia narodów! Przynieście WIEKUISTEMU, przynieście WIEKUISTEMU chwałę i swoją moc.
Oddajcie PANU chwałę jego imienia. Przynoście dary i przychodźcie przed jego oblicze. Oddajcie PANU pokłon w ozdobie świętości.
Przynieście WIEKUISTEMU chwałę Jego Imienia; przynieście dary i przychodźcie przed Jego oblicze; w ozdobie świętości kłaniajcie się WIEKUISTEMU.
Zadrżyj przed nim, cała ziemio. Świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył.
Bój się Jego oblicza cała ziemio, a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył.
Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: PAN króluje!
Niech się rozradują niebiosa i niech się rozweseli ziemia; niechaj mówią w narodach: Króluje WIEKUISTY!
Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich.
Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje.
Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed PANEM, bo idzie, aby sądzić ziemię.
Wtedy się rozweselą przed WIEKUISTYM drzewa leśne; bowiem przyszedł osądzić ziemię.
Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Wysławiajcie WIEKUISTEGO; bo jest dobry, bo na wieki trwa Jego miłosierdzie.
I mówcie: Zbaw nas, BOŻE naszego zbawienia, i zgromadź nas, i wybaw nas od pogan, abyśmy wielbili twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, na wieki wieków. I cały lud powiedział: Amen i chwalił PANA.
Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieków aż po wieczność. A cały lud powiedział: Amen, oraz chwalił WIEKUISTEGO.
I Dawid zostawił tam przed arką przymierza PANA Asafa i jego braci, aby nieustannie pełnili służbę przed arką, według potrzeby każdego dnia;
I tam, przed Skrzynią Przymierza WIEKUISTEGO, Dawid zostawił Asafa i jego braci, by ustawicznie służyli przed Skrzynią, według potrzeby każdego dnia.
Także Obed-Edoma i ich braci, sześćdziesięciu ośmiu; a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę uczynił odźwiernymi.
Natomiast Obed Edoma i sześćdziesięciu ośmiu jego braci, Obed Edoma mówię, syna Jedutuna oraz Hosę, uczynił odźwiernymi.
Kapłana Sadoka i jego braci kapłanów pozostawił przed przybytkiem PANA na wyżynie w Gibeonie;
A kapłana Cadoka oraz jego braci, kapłanów, postawił przed Przybytkiem WIEKUISTEGO na wyżynie, która była w Gibeonie,
Aby składali PANU nieustannie, rano i wieczorem, całopalenia na ołtarzu całopaleń, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w Prawie PANA, które nadał on Izraelowi;
aby ofiarowali całopalenia WIEKUISTEMU na ołtarzu całopalenia, ustawicznie, rano i wieczorem; według wszystkiego, co napisano w Prawie WIEKUISTEGO, które nakazał dla Israela.
A z nimi pozostawił Hemana i Jedutuna oraz resztę wybranych, imiennie wyznaczonych, aby chwalili PANA, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
A z nimi Hemana, Jedutuna i innych wybranych, którzy byli ustanowieni z imienia, by chwalili WIEKUISTEGO dlatego, że na wieki trwa Jego miłosierdzie.
I u nich, u Hemana i Jedutuna, pozostawił trąby i cymbały dla grających na tych i na innych instrumentach muzycznych dla Boga. Synowie zaś Jedutuna byli odźwiernymi.
Między nimi Heman oraz Jedutun trąbili i grali Bogu na trąbach, cymbałach, i innych instrumentach muzycznych. A synów Jedutuna postawił przy bramie.
Potem cały lud się rozszedł, każdy do swego domu. Dawid też wrócił, aby błogosławić swojemu domowi.
I rozszedł się cały lud, każdy do swego domu. Także Dawid zawrócił, by wysławiać Boga swojemu domowi.