Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
2 Samuela 22
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Dawid wypowiedział PANU słowa tej pieśni w dniu, gdy PAN go wybawił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula;
Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula.
Powiedział: PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem.
Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!
Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mojego zbawienia, moją wieżą i moją ucieczką, moim zbawicielem; wybawiasz mnie od przemocy.
Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!
Wezwę PANA, który jest godny chwały, i będę wybawiony od moich wrogów.
Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów!
Ogarnęły mnie bowiem boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.
Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.
Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.
Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mojego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło do jego uszu.
Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.
Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.
Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.
Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.
W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.
Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.
Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.
Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru.
Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał.
Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba.
Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.
Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste.
Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.
Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos.
WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.
Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę i ich rozgromił.
Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.
I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy.
Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.
Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.
Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.
Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie.
Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.
Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą.
Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.
Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.
Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.
WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału.
Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mojego Boga.
Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.
Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i od jego praw się nie odwróciłem.
Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.
Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.
Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu.
Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed jego oczyma.
Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma.
Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.
Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie.
Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie.
Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie.
Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy są na wyniosłych, by ich poniżać.
Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o PANIE; PAN rozjaśni moje ciemności.
Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.
Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.
Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury.
Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.
Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.
Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?
Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana?
Bóg jest moją siłą i mocą, on czyni doskonałą moją drogę.
Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą.
Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.
Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.
Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.
Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy.
Dałeś mi też tarczę swego zbawienia, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.
Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim.
Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.
Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.
Ścigałem moich wrogów i wytraciłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wyniszczyłem.
Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.
I wyniszczyłem ich, i powaliłem, tak że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.
Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.
Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.
Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.
Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.
Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.
Patrzyli, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; spoglądali na PANA, lecz ich nie wysłuchał.
Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.
Starłem ich jak proch ziemi, zdeptałem ich jak błoto na ulicach, rozrzuciłem ich.
Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.
Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.
Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.
Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni.
Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.
Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.
Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.
PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg, skała mojego zbawienia.
Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.
Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody;
Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;
Wyprowadza mnie spośród moich wrogów. Ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.
który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.
Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu.
Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał.
On jest wieżą zbawienia dla swego króla i na wieki okazuje miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.
Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.