Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;

nbg

Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

kjv

Man that is born of a woman is of few days and full of trouble.

2
ubg

Wyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.

nbg

Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

kjv

He cometh forth like a flower, and is cut down: he fleeth also as a shadow, and continueth not.

3
ubg

A jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.

nbg

I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

kjv

And doth thou open thine eyes upon such an one, and bringest me into judgment with thee?

4
ubg

Któż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.

nbg

Kto odda zapłatę czystego nieczystemu? Ani jeden!

kjv

Who can bring a clean thing out of an unclean? not one.

5
ubg

Gdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.

nbg

Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

kjv

Seeing his days are determined, the number of his months are with thee, thou hast appointed his bounds that he cannot pass;

6
ubg

Odstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.

nbg

Zatem odwróć swój wzrok ode mnie, bym mógł wytchnąć i abym się ucieszył, jak najemnik swoją dzienną wysługą.

kjv

Turn from him, that he may rest, till he shall accomplish, as an hireling, his day.

7
ubg

Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.

nbg

Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.

kjv

For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.

8
ubg

Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;

nbg

Chociaż w ziemi zestarzeje się jego korzeń, a pień obumiera w prochu

kjv

Though the root thereof wax old in the earth, and the stock thereof die in the ground;

9
ubg

To jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.

nbg

na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.

kjv

Yet through the scent of water it will bud, and bring forth boughs like a plant.

10
ubg

Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?

nbg

Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

kjv

But man dieth, and wasteth away: yea, man giveth up the ghost, and where is he?

11
ubg

Jak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha;

nbg

Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

kjv

As the waters fail from the sea, and the flood decayeth and drieth up:

12
ubg

Tak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.

nbg

tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

kjv

So man lieth down, and riseth not: till the heavens be no more, they shall not awake, nor be raised out of their sleep.

13
ubg

Obyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie.

nbg

O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

kjv

O that thou wouldest hide me in the grave, that thou wouldest keep me secret, until thy wrath be past, that thou wouldest appoint me a set time, and remember me!

14
ubg

Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.

nbg

Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

kjv

If a man die, shall he live again? all the days of my appointed time will I wait, till my change come.

15
ubg

Zawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk.

nbg

Wezwałbyś, a ja bym Ci odpowiedział, bo byś zatęsknił za dziełem Twoich rąk.

kjv

Thou shalt call, and I will answer thee: thou wilt have a desire to the work of thine hands.

16
ubg

Teraz jednak liczysz moje kroki. Czy nie zważasz na mój grzech?

nbg

Ale teraz liczysz moje kroki i czuwasz nad moją winą.

kjv

For now thou numberest my steps: dost thou not watch over my sin?

17
ubg

Mój występek jest zapieczętowany w woreczku, gromadzisz moje nieprawości.

nbg

Mój występek opieczętowany jest w woreczku, a kara za moją winę zaszyta.

kjv

My transgression is sealed up in a bag, and thou sewest up mine iniquity.

18
ubg

Doprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.

nbg

Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

kjv

And surely the mountains falling cometh to nought, and the rock is removed out of his place.

19
ubg

Wody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.

nbg

jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

kjv

The waters wear the stones: thou washest away the things which grow out of the dust of the earth; and thou destroyest the hope of man.

20
ubg

Stale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.

nbg

Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.

kjv

Thou prevailest for ever against him, and he passeth: thou changest his countenance, and sendest him away.

21
ubg

Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.

nbg

Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.

kjv

His sons come to honour, and he knoweth it not; and they are brought low, but he perceiveth it not of them.

22
ubg

Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.

nbg

Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

kjv

But his flesh upon him shall have pain, and his soul within him shall mourn.