Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

2
ubg

Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.

nbg

Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.

bg

Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.

3
ubg

Kiedy będzie koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

nbg

Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

bg

I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

4
ubg

Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.

nbg

I ja potrafię mówić tak jak ty; gdybyście byli na moim miejscu, mógłbym przeciwko wam zestawić słowa i potrząsać przed wami moją głową.

bg

Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?

5
ubg

Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.

nbg

Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

bg

Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

6
ubg

Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

nbg

Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

bg

Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

7
ubg

A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.

nbg

Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

bg

A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

8
ubg

Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

nbg

Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

bg

Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

9
ubg

Jego gniew mnie porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

nbg

Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

bg

Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.

10
ubg

Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.

nbg

A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

bg

Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

11
ubg

Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.

nbg

Bóg wydał mnie przewrotnym, wtrącił mnie w ręce niegodziwych.

bg

Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

12
ubg

Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

nbg

Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

bg

Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

13
ubg

Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.

nbg

Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

bg

Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

14
ubg

Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.

nbg

Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

bg

Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

15
ubg

Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

nbg

Uszyłem wór wokół mej skóry, a mój róg wryłem w ziemię.

bg

Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

16
ubg

Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach jest cień śmierci.

nbg

Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

bg

Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

17
ubg

Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.

nbg

Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

bg

Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)

18
ubg

Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

nbg

O ziemio! Nie zakrywaj mojej krwi! Niech nie znajdzie spoczynku moja skarga!

bg

O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje!

19
ubg

Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.

nbg

Już i teraz mój świadek jest w niebiosach, mój orędownik na wysokościach.

bg

Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.

20
ubg

Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

nbg

Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

bg

O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.

21
ubg

Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!

nbg

By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.

bg

Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!

22
ubg

Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.

nbg

Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

bg

Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.