Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 21

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

2
ubg

Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.

nbg

Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

3
ubg

Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.

nbg

Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.

4
ubg

Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?

nbg

Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

5
ubg

Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.

nbg

Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

6
ubg

Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.

nbg

Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.

7
ubg

Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?

nbg

Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?

8
ubg

Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.

nbg

Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.

9
ubg

Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.

nbg

Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.

10
ubg

Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.

nbg

Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.

11
ubg

Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.

nbg

Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.

12
ubg

Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.

nbg

Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.

13
ubg

Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.

nbg

W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

14
ubg

Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.

nbg

A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.

15
ubg

Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?

nbg

Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?

16
ubg

Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.

nbg

Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.

17
ubg

Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.

nbg

Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?

18
ubg

Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.

nbg

A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

19
ubg

Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.

nbg

Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.

20
ubg

Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.

nbg

Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

21
ubg

Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?

nbg

Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

22
ubg

Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?

nbg

Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?

23
ubg

Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;

nbg

Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

24
ubg

Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.

nbg

jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

25
ubg

Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.

nbg

A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

26
ubg

Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.

nbg

Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

27
ubg

Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.

nbg

Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.

28
ubg

Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?

nbg

Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?

29
ubg

Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;

nbg

Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,

30
ubg

Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.

nbg

że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

31
ubg

Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?

nbg

Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

32
ubg

Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.

nbg

A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

33
ubg

Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.

nbg

Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

34
ubg

Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?

nbg

Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.