Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 21
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy Hiob odpowiedział:
Zatem Ijob odparł, mówiąc:
Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.
Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.
Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.
Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.
Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?
Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?
Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.
Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.
Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.
Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.
Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?
Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?
Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.
Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.
Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.
Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.
Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.
Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.
Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.
Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.
Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.
Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.
Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.
W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.
Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.
A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.
Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?
Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?
Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.
Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.
Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.
Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?
Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.
A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.
Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.
Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.
Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.
Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.
Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?
Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?
Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?
Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?
Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;
Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;
Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.
jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.
Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.
A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.
Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.
Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.
Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.
Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.
Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?
Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?
Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;
Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,
Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.
że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?
Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?
Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?
Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.
A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.
Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.
Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.
Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?
Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.