Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 23

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

bg

A odpowiadając Ijob rzekł:

2
ubg

Również dziś moja skarga jest gorzka, choć moje nieszczęście jest cięższe niż moje jęki.

nbg

Jeszcze dzisiaj muszę uskarżać się w goryczy, bo ciężko leży na mym westchnieniu moja ręka.

bg

Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

3
ubg

O gdybym wiedział, gdzie mógłbym go znaleźć, udałbym się aż do jego tronu.

nbg

Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.

bg

Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

4
ubg

Przedstawiłbym mu swoją sprawę, a moje usta napełniłbym dowodami;

nbg

Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.

bg

Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

5
ubg

Poznałbym słowa jego odpowiedzi i zrozumiałbym, co chce mi powiedzieć.

nbg

Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.

bg

Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

6
ubg

Czy w swojej wielkiej mocy będzie się spierał ze mną? Nie, raczej sam doda mi siły.

nbg

Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,

bg

Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

7
ubg

Tam człowiek prawy rozprawiałby z nim, a ja na zawsze byłbym wolny od mojego sędziego.

nbg

wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

bg

Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

8
ubg

Ale oto idę prosto, a jego nie ma; cofam się, a nie dostrzegam go.

nbg

Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.

bg

Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

9
ubg

Idę w lewo, gdzie on działa, a nie oglądam go; idę na prawo, a nie widzę go.

nbg

Po lewej, choć może działa – nie mogę Go dojrzeć; ukrywa się po prawej – ale też Go nie ujrzę.

bg

Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

10
ubg

Gdyż on zna drogę, którą kroczę; kiedy mnie doświadczy, wyjdę jak złoto.

nbg

Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.

bg

Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

11
ubg

Moja noga trzymała się jego śladu, przestrzegałem jego drogi i nie zbaczałem z niej.

nbg

Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.

bg

Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

12
ubg

Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.

nbg

Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.

bg

Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

13
ubg

Lecz on jest niezmienny, któż go odwróci? Czego bowiem jego dusza zapragnie, to uczyni;

nbg

On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.

bg

Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

14
ubg

Bo on wykona, co postanowił o mnie; u niego jest wiele takich przykładów.

nbg

Tak, spełni co mi przeznaczył; a powziął jeszcze więcej podobnych postanowień.

bg

Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

15
ubg

Dlatego drżę przed jego obliczem; gdy to rozważam, lękam się go.

nbg

Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.

bg

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

16
ubg

Bóg osłabił moje serce, Wszechmocny mnie zatrwożył.

nbg

Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku; Wszechmocny mnie przeraził.

bg

Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

17
ubg

O mało bowiem nie zginąłem od ciemności, nie zakrył mroku przed moim obliczem.

nbg

Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

bg

Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.