Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 23
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy Hiob odpowiedział:
Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
Również dziś moja skarga jest gorzka, choć moje nieszczęście jest cięższe niż moje jęki.
Jeszcze dzisiaj muszę uskarżać się w goryczy, bo ciężko leży na mym westchnieniu moja ręka.
O gdybym wiedział, gdzie mógłbym go znaleźć, udałbym się aż do jego tronu.
Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.
Przedstawiłbym mu swoją sprawę, a moje usta napełniłbym dowodami;
Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.
Poznałbym słowa jego odpowiedzi i zrozumiałbym, co chce mi powiedzieć.
Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
Czy w swojej wielkiej mocy będzie się spierał ze mną? Nie, raczej sam doda mi siły.
Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,
Tam człowiek prawy rozprawiałby z nim, a ja na zawsze byłbym wolny od mojego sędziego.
wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.
Ale oto idę prosto, a jego nie ma; cofam się, a nie dostrzegam go.
Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.
Idę w lewo, gdzie on działa, a nie oglądam go; idę na prawo, a nie widzę go.
Po lewej, choć może działa – nie mogę Go dojrzeć; ukrywa się po prawej – ale też Go nie ujrzę.
Gdyż on zna drogę, którą kroczę; kiedy mnie doświadczy, wyjdę jak złoto.
Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.
Moja noga trzymała się jego śladu, przestrzegałem jego drogi i nie zbaczałem z niej.
Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.
Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.
Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.
Lecz on jest niezmienny, któż go odwróci? Czego bowiem jego dusza zapragnie, to uczyni;
On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.
Bo on wykona, co postanowił o mnie; u niego jest wiele takich przykładów.
Tak, spełni co mi przeznaczył; a powziął jeszcze więcej podobnych postanowień.
Dlatego drżę przed jego obliczem; gdy to rozważam, lękam się go.
Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.
Bóg osłabił moje serce, Wszechmocny mnie zatrwożył.
Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku; Wszechmocny mnie przeraził.
O mało bowiem nie zginąłem od ciemności, nie zakrył mroku przed moim obliczem.
Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.