Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 26
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A Hiob tak odpowiedział:
Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
Jakże uratowałeś tego, który nie ma mocy? Jakże wybawiłeś ramię, które nie ma siły?
Jakże pokrzepiłeś bezsilnego, wsparłeś ramię pozbawionego mocy!
Jakże doradziłeś temu, który nie ma mądrości? Jakże dokładnie nauczyłeś tej sprawy?
Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
Komu powiedziałeś te słowa? Czyj to duch wyszedł od ciebie?
Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?
Rzeczy martwe rodzą się pod wodami oraz ich mieszkańcy.
Oto drżą nawet duchy zmarłych, głęboko pod wodami oraz ich mieszkańcami.
Piekło jest odkryte przed nim i zatracenie nie ma przykrycia.
Przed Nim obnażona jest Kraina Umarłych, a także nie ma zasłony zatracenie.
Rozciągnął północ nad pustym miejscem i ziemię zawiesił na niczym.
Rozciąga północ nad pustką, ziemię zawiesza na nicości.
Zawiązuje wody w swoich obłokach, a obłok nie pęka pod nimi.
W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
Zatrzymuje widok swego tronu, rozciąga nad nim swój obłok.
Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.
Wodom nakreślił granice, aż nastąpi koniec światłości i ciemności.
Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
Filary niebios trzęsą się i zdumiewają się jego gromem.
Filary niebios się zachwiały i osłupiały przed Jego groźbą.
Swoją mocą dzieli morze, a swoją roztropnością uśmierza jego nawałnicę.
Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.
Swoim duchem przyozdobił niebiosa, a jego ręka stworzyła pokrzywionego węża.
Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.
Oto tylko cząstka jego dróg, ale jakże mało o nim słyszymy! A kto pojmie grzmot jego wielkiej potęgi?
Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!