Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?

nbg

Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?

bg

Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

2
ubg

Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?

nbg

Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

bg

Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

3
ubg

Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?

nbg

Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?

bg

Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

4
ubg

Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?

nbg

Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

bg

Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

5
ubg

Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;

nbg

Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,

bg

Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

6
ubg

To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.

nbg

niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.

bg

Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

7
ubg

Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;

nbg

Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,

bg

Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

8
ubg

Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.

nbg

niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.

bg

Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

9
ubg

Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;

nbg

Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,

bg

Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

10
ubg

To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.

nbg

niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.

bg

Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

11
ubg

Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;

nbg

Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.

bg

Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

12
ubg

To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.

nbg

Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

bg

Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

13
ubg

Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;

nbg

Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,

bg

Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

14
ubg

Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?

nbg

co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?

bg

(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

15
ubg

Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?

nbg

Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?

bg

Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

16
ubg

Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;

nbg

Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;

bg

Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

17
ubg

Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;

nbg

czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?

bg

Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

18
ubg

(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);

nbg

Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.

bg

(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

19
ubg

Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;

nbg

Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;

bg

Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

20
ubg

Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;

nbg

jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;

bg

Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

21
ubg

Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;

nbg

jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –

bg

Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

22
ubg

Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.

nbg

niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

bg

Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

23
ubg

Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.

nbg

Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

bg

Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

24
ubg

Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;

nbg

Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!

bg

Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

25
ubg

Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;

nbg

Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;

bg

Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

26
ubg

Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;

nbg

jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

bg

Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

27
ubg

A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;

nbg

i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –

bg

I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

28
ubg

I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.

nbg

to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.

bg

I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

29
ubg

Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;

nbg

Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?

bg

Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

30
ubg

(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);

nbg

Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.

bg

(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

31
ubg

Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.

nbg

Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

bg

Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

32
ubg

Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.

nbg

Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.

bg

Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

33
ubg

Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;

nbg

Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –

bg

Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

34
ubg

Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?

nbg

by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

bg

I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

35
ubg

Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.

nbg

O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;

bg

Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

36
ubg

Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?

nbg

zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.

bg

Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

37
ubg

Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.

nbg

Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.

bg

Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

38
ubg

Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;

nbg

Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;

bg

Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

39
ubg

Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;

nbg

jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –

bg

Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

40
ubg

Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.

nbg

wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.

bg

Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.