Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 31
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?
Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?
Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?
Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,
To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.
Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,
Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.
Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,
To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.
Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.
To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.
Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;
Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,
Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?
co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?
Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?
Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?
Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;
Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;
Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;
czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?
(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);
Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.
Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;
Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;
Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;
jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;
Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;
jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –
Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.
niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!
Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.
Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.
Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!
Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;
Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;
Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;
jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;
A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;
i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –
I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.
to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.
Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;
Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?
(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);
Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.
Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.
Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?
Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.
Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.
Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;
Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –
Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?
by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?
Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.
O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;
Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?
zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.
Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.
Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.
Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;
Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;
Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;
jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –
Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.
wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.