Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 36
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Elihu mówił jeszcze:
I Elihu dodał, mówiąc:
Poczekaj trochę, a pouczę cię, bo jeszcze przemówię za Boga.
Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
Z daleka przyniosę swą wiedzę i uznam sprawiedliwość mego Stwórcy.
Z daleka przytoczę mój wniosek i oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
Bo naprawdę moje słowa nie są kłamstwem, a człowiek z doskonałą wiedzą stoi przed tobą.
Gdyż zaprawdę, me słowa nie są kłamstwem; bo przed tobą jest mąż szczerej myśli.
Oto Bóg jest potężny, a nie gardzi nikim. On jest potężny w sile serca.
Oto potężny Bóg, a jednak nikim nie gardzi, bo On jest potężny siłą serca.
Nie pozostawia niegodziwych przy życiu, a ubogim przyznaje prawa.
Nie ożywia niegodziwego, a żebrzącym pomaga w sądzie.
Nie odwraca swoich oczu od sprawiedliwego, ale sadza ich na wieki z królami na tronie i są wywyższeni.
Swoich oczu nie odwraca od sprawiedliwego; nawet przy królach sadza ich na tronach, zostają tam na wieki oraz bywają wywyższeni.
A jeśli są związani okowami albo spętani powrozami utrapienia;
A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
Wtedy oznajmia im ich czyny i przestępstwa to, że się wzmogły.
daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.
Otwiera im ucho, aby przyjęli karę, i każe im odwrócić się od nieprawości.
Wtedy otwiera im ucho, aby przyjęli przestrogę oraz każe im się odwrócić od niecności.
Jeśli będą posłuszni i będą mu służyć, dopełnią swoich dni w dobrobycie, a swoich lat w rozkoszach.
Jeżeli Go słuchają i Mu służą – spędzają w szczęściu swoje dni oraz swe lata w rozkoszy.
Ale jeśli nie usłuchają, zginą od miecza, umrą bez poznania.
Jeśli zaś nie są posłuszni – wtedy przechodzą pod miecz i giną z powodu braku poznania.
Lecz ludzie obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają, kiedy ich wiąże.
Bo jako obłudni w sercu, burzą się w gniewie i nie wołają do Niego nawet kiedy ich wiąże.
Umierają w młodości, swoje życie spędzają wśród rozpustników.
Dlatego ich dusza wydana jest na śmierć od młodości, a ich życie między duchowymi nierządnikami.
Wyrywa ubogiego z utrapienia i otwiera ich uszy w ucisku.
Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
Również ciebie wyrwałby z ciasnego miejsca na miejsce przestronne, gdzie nie ma ucisku, a zastawiłby twój stół pełnią tłuszczu.
Tak i ciebie może wyciągnąć z paszczy niedoli; więc zamiast ciasnoty twym udziałem byłaby przestrzeń, zaś twój stół zastawiony pełnią tłustości.
Ale ty zasłużyłeś na sąd niegodziwego, dlatego prawo i sąd będą cię trzymać.
Ty jednak napełniłeś się sądem niegodziwego i dlatego mocno cię trzymają i sąd, i wyrok.
Gniew wisi, więc uważaj, by nie poraził cię karą, gdyż nie wybawił cię żaden okup.
Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
Czy będzie zważał na twoje bogactwa? Nie, ani na złoto, ani na jakiekolwiek siły lub potęgi.
Czyżby Bóg miał cenić twoje bogactwo? Ani złoto, ani żadna siła mienia nic dla Niego nie znaczą.
Nie tęsknij za nocą, kiedy ludzie są porwani ze swojego miejsca.
Nie pożądaj tej nocy, która całe narody ma unieść ze swego miejsca.
Strzeż się, abyś nie zważał na nieprawość; gdyż wybrałeś to sobie zamiast utrapienia.
Uważaj, byś się nie zwracał ku niecności, bo ją sobie wybrałeś bardziej niż niedolę.
Oto Bóg jest najwyższy w swojej potędze, któż może tak nauczyć jak on?
Oto Bóg wzniośle działa Swą mocą; któż jest mistrzem takim jak On?
Kto mu wytyczył jego drogę? Albo kto mu powie: Popełniłeś nieprawość?
Kto Mu wyznaczył Jego drogę i kto Mu powie: Wyrządziłeś krzywdę.
Pamiętaj, abyś wysławiał jego dzieło, któremu przypatrują się ludzie.
Pamiętaj, abyś raczej uwielbiał Jego sprawy, które i ludzie opiewają.
Wszyscy ludzie je widzą, człowiek przypatruje się mu z daleka.
Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, a liczba jego lat jest niezbadana.
Oto wielki Bóg – tylko my nie możemy Go poznać; niezbadana jest liczba Jego lat.
On wyciąga bowiem krople wód, które padają z pary jako deszcz;
Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
Który spuszczają chmury i który obficie spływa na ludzi.
Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.
(A kto zrozumie rozmieszczenie chmur i grzmot jego namiotu?
Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
Oto rozciąga nad nim swoją światłość i okrywa głębiny morskie.
Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
Przez te rzeczy bowiem sądzi narody i daje pokarm w obfitości.
Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.
Chmurami okrywa światłość i rozkazuje jej ukrywać się za wyznaczoną chmurą).
W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
Grzmot daje o nim znać, a także bydło o parze unoszącej się w górę.
Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.