Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 39
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?
Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?
Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?
Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?
Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;
Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.
Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.
Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.
Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?
Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?
Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.
Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.
Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.
Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.
Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.
Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?
Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?
Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?
Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?
Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?
Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?
Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?
Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?
Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?
Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?
Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;
Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.
Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;
Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.
Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?
Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?
Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.
Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.
Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.
Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.
Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.
Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.
Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.
Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.
Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.
Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.
Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.
Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?
Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?
Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?
Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?
Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.
Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.
Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.
Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,
Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.
a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.