Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 3
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Potem Hiob otworzył swoje usta i przeklinał swój dzień.
I nareszcie Ijob otworzył swoje usta oraz przeklął swój dzień.
Hiob odezwał się i zawołał:
Potem się odezwał, mówiąc:
Niech zginie dzień, w którym się urodziłem, i noc, w którą powiedziano: Poczęty mężczyzna.
Bodajby zginął ten dzień, w którym się urodziłem oraz noc w której mówiono: Poczęty chłopiec.
Niech ten dzień stanie się ciemnością, niech o niego nie troszczy się Bóg z wysokości i nie oświetla go światłość.
Bodajby ten dzień pozostał ciemnym; bodajby się o niego nie pytał Bóg na wysokości, a także nie zaświecił nad nim jasny promień.
Niech go pokryje ciemność i cień śmierci, niech go ogarnie obłok i przerazi mrok dnia.
Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.
Niech tą nocą zawładnie ciemność, niech nie będzie liczona wśród dni roku i nie wejdzie w liczbę miesięcy.
I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.
Niech ta noc będzie samotna, niech nie będzie w niej radosnego śpiewu.
Tak, bodajby ta noc pozostała bezpłodną i nie przeniknął jej głos radości.
Niech przeklną ją ci, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi podnieść swój lament.
Bodajby jej złorzeczyli zaklinacze losu, gotowi obudzić potwora.
Niech gwiazdy zaćmią się o zmierzchu, niech nie doczeka się światła ani nie zobaczy zorzy porannej;
Bodajby się zaćmiły jej gwiazdy brzasku, daremnie czekała na świt i nigdy nie zobaczyła słońca poranku.
Bo nie zamknęła drzwi łona mej matki i nie ukryła smutku przed moimi oczami.
Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.
Czemu nie umarłem w łonie? Czemu nie zginąłem, kiedy wyszedłem z łona?
Czemu nie zmarłem już w łonie matki? Nie skonałem, gdy wyszedłem do życia?
Czemu przyjęły mnie kolana? Czemu przyjęły mnie piersi, abym mógł je ssać?
Czemu podjęły mnie kolana; czemu piersi, abym je ssał?
Teraz bowiem leżałbym i trwał w spokoju, spałbym i odpoczywał;
Leżałbym teraz i spoczywał, spałbym oraz zażywał spokoju,
Z królami i z doradcami ziemi, którzy sobie budowali opustoszałe miejsca;
wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
Albo z książętami, którzy mieli złoto i napełnili swe domy srebrem;
Czy z bogatymi w złoto książętami, co srebrem napełniali swoje domy.
Albo czemu nie stałem się jak ukryty, martwy płód, jak niemowlęta, które nie widziały światła?
Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?
Tam bezbożni przestają straszyć, tam pozbawieni siły odpoczywają.
Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój.
Tam więźniowie razem wypoczywają i nie słyszą głosu ciemięzcy.
Razem odpoczywają więźniowie, nie słysząc głosu naganiacza.
Mały i wielki są tam sobie równi i niewolnik jest wolny od swego pana.
Mały i wielki – tam są sobie równi, a niewolnik wyzwolony od swego pana.
Czemu nędznemu dane jest światło, a życie tym, którzy są rozgoryczeni na duszy;
Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?
Którzy z tęsknotą wypatrują śmierci, a ta nie przychodzi, choć jej szukają pilniej niż ukrytych skarbów;
Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.
Którzy wielce się radują i cieszą, kiedy grób znajdują?
Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.
Czemu dane jest światło człowiekowi, którego droga jest ukryta i którego Bóg osaczył?
Jestem człowiekiem, którego ścieżka została zakryta, którego Bóg zewsząd ogrodził.
Kiedy bowiem mam jeść, przychodzi moje wzdychanie, a moje jęki rozchodzą się jak woda;
Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.
Bo to, czego się bałem, spotkało mnie, a to, czego się obawiałem, spadło na mnie.
Bo czego strasznego się lękałem – to mnie spotkało, a czego się obawiałem – to mnie przypadło.
Nie byłem bezpieczny, nie miałem spokoju ani odpoczynku, a jednak nadeszła trwoga.
Nie zaznałem jeszcze wypoczynku, spokoju oraz wytchnienia, a już nadeszła nowa trwoga.