Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 40
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
PAN mówił dalej do Hioba:
I dalej WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
Czy ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, będzie go pouczał? Niech na to odpowie ten, który strofuje Boga.
Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.
Wtedy Hiob odpowiedział PANU:
Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
Oto jestem nędzny, cóż ci odpowiem? Przyłożę swoją rękę do ust.
Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.
Raz mówiłem i drugi, ale więcej nie odpowiem, niczego więcej nie dodam.
Raz mówiłem, lecz więcej się nie odezwę; nawet dwukrotnie, ale tego już nie uczynię.
Nadto PAN odpowiedział Hiobowi spośród wichru:
Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
Przepasz teraz swe biodra jak mężczyzna: będę cię pytał, a ty mnie pouczysz.
Jako mąż przepasz swe biodra, a Ja się ciebie zapytam, abyś Mi zdał sprawę.
Czy chcesz wniwecz obrócić mój sąd? Czy potępisz mnie, aby usprawiedliwić samego siebie?
Czy rzeczywiście w niwecz chcesz obrócić Mój sąd i Mnie obwinić, abyś się sam usprawiedliwił?
Czy masz ramię jak Bóg? Czy zagrzmisz głosem jak on?
Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?
Ozdób się teraz w majestat i dostojeństwo, przyoblecz się w chwałę i piękno.
Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
Rozlej swój gwałtowny gniew, spójrz na każdego pysznego i poniż go.
Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
Spójrz na każdego pysznego i upokórz go, zdepcz niegodziwych na ich miejscu.
Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
Zakryj ich razem w prochu, zamknij w ukryciu ich oblicza.
Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
Wtedy i ja ci wyznam, że twoja prawica może cię wybawić.
Wtedy i Ja cię pochwalę, gdy wspomoże cię twa prawica.
Oto behemot, którego stworzyłem wraz z tobą; je trawę jak wół.
Oto behamot, którego stworzyłem jak i ciebie – zajada trawę niczym byk.
Oto jego siła jest w jego biodrach, a jego moc w pępku jego brzucha.
Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.
Rusza swoim ogonem jak cedrem, ścięgna jego bioder są splecione.
Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.
Jego kości jak rury spiżowe; jego kości jak drągi żelazne.
Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
On jest przednim dziełem Boga. Ten, który go uczynił, sam może na niego natrzeć swoim mieczem.
Oto przedniejszy na twórczych drogach Boga; sam jego Stwórca podał mu jego miecz.
Żywność dostarczają mu góry, gdzie wszystkie polne zwierzęta hasają.
Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.
Leży pod cienistymi drzewami, w ukryciu trzcin i bagien.
Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.
Drzewa cieniste osłaniają go cieniem, wierzby potoku otaczają go.
Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.
Oto wypija rzekę i nie spieszy się, będąc pewny, że może wchłonąć Jordan do swojej paszczy.
Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.
Czy można go złapać za oczy albo powrozy przeciągnąć mu przez nozdrza?
Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?
—
Zdołasz wędką wyciągnąć krokodyla, czy powrozem zatopionym w jego języku?
—
Czy poprzez jego chrapy zawleczesz sznur z sitowia, lub przebijesz haczykiem jego szczęki?
—
Czy się zwróci do ciebie z mnóstwem próśb, lub przemówi do ciebie łagodnymi słowami?
—
Czy zawrze z tobą umowę, byś go przyjął na wiecznego sługę?
—
Czy poigrasz z nim jak z ptaszkiem, lub uwiążesz go dla swych dziewcząt?
—
Czy handlują nim towarzysze cechowi, albo dzielą go między przekupniów?
—
Czy grotami naszpikujesz jego skórę, lub rybackim harpunem jego głowę?
—
Raz połóż na niego swoją rękę, a więcej nie pomyślisz, aby z nim wszczynać walkę.