Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 6

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Hiob zaś odpowiedział tymi słowami:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

I odpowiedział Ijob, a rzekł:

2
ubg

O gdyby dokładnie zważono moją udrękę i włożono na szalę całe moje nieszczęście!

nbg

O, gdyby zważono moje rozgoryczenie, a me nieszczęście włożono razem na szalę.

bg

O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono,

3
ubg

Byłoby to cięższe niż piasek morski. Dlatego moje słowa plączą się.

nbg

Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.

bg

Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.

4
ubg

Tkwią we mnie bowiem strzały Wszechmocnego, których jad osuszył mego ducha, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

nbg

Bo tkwią we mnie groty Wszechmocnego, a mój duch wsysa ich jad, który pali; nacierają na mnie grozy Boże.

bg

Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

5
ubg

Czy dziki osioł ryczy, gdy ma trawę? Czy wół ryczy nad swoją paszą?

nbg

Czy dziki osioł ryczy na zielonym pastwisku? Albo, czy byk porykuje nad swoją sieczką?

bg

Izali osieł dziki ryczy nad trawą? albo wół izali ryczy nad paszą swoją?

6
ubg

Czy można zjeść niesmaczną rzecz bez soli? Czy ma jakiś smak białko jajka?

nbg

Czy można mdłą rzecz spożyć bez soli? Albo, czy jest smak w kleju białka?

bg

Izali może być jedzona rzecz niesmaczna bez soli? albo jestli jaki smak w białku jajowym?

7
ubg

Czego się przedtem moja dusza nie chciała dotknąć, jest to teraz moim bolesnym pokarmem.

nbg

Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.

bg

Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.

8
ubg

Oby się spełniła moja prośba i Bóg dał mi to, czego pragnę!

nbg

Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.

bg

Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

9
ubg

Oby się Bogu spodobało to, aby mnie zniszczyć, aby opuścić rękę i mnie odciąć!

nbg

Gdyby Bóg zechciał mnie skruszyć; gdyby puścił rękę, aby mnie odciąć.

bg

Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

10
ubg

Wtedy miałbym jeszcze pociechę chociaż pałam boleścią, niech Bóg mi nie folguje nie zataiłem bowiem słów Świętego.

nbg

Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.

bg

Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

11
ubg

Jaka jest moja siła, abym miał wytrwać? Jaki jest mój koniec, abym przedłużał swoje życie?

nbg

Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

bg

Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?

12
ubg

Czy moja siła jest siłą kamieni? Czy moje ciało jest ze spiżu?

nbg

Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?

bg

Izali moc kamienna moc moja? albo ciało moje miedziane?

13
ubg

Czy moja obrona nie jest we mnie? Czy mój rozsądek odszedł ode mnie?

nbg

Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

bg

Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

14
ubg

Strapionemu należy się litość od przyjaciela, ale on opuścił bojaźń Wszechmogącego.

nbg

Wątpiącemu należy się współczucie bliźniego, choćby odstępował od bojaźni przed Wszechmocnym.

bg

Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił?

15
ubg

Moi bracia zawiedli jak potok, odpływają jak gwałtowne potoki;

nbg

Moi bracia zawiedli mnie jak potok; jak łożysko strug, które czasem wzbierają.

bg

Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki,

16
ubg

Które są mętne od lodu, w których śnieg się ukrywa;

nbg

Które zmętniały od lodu, a ponad nimi stwardniał śnieg.

bg

Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

17
ubg

W czasie roztopów znikają; w czasie upałów nikną ze swego miejsca.

nbg

Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

bg

Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

18
ubg

Wiją się ścieżki ich dróg; rozpływają się w nicość i giną.

nbg

Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

bg

Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

19
ubg

Podróżni z Temy wypatrywali ich; wędrowcy z Seby pokładali w nich nadzieję.

nbg

Wypatrują ich karawany Themy; za nimi tęsknią podróżne rzesze Szeby.

bg

Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję.

20
ubg

Ale zawiedli się w oczekiwaniu, przyszli tam i zawstydzili się.

nbg

Lecz doznały zawodu, kiedy im zaufały; zmieszały się, gdy przy nich stanęły.

bg

Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

21
ubg

Staliście się niczym; widzicie moją niedolę i lękacie się.

nbg

Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.

bg

Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

22
ubg

Czy powiedziałem: Przynieście mi coś? lub: Dajcie mi z waszego majątku?

nbg

Czy mówiłem: Dajcie mi i ze swojego mienia składajcie za mnie dary?

bg

Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?

23
ubg

Lub: Wybawcie mnie z rąk wroga? lub: Wykupcie mnie z rąk okrutników?

nbg

Wybawcie mnie z ręki ciemiężcy i odkupcie mnie z ręki tyrana?

bg

I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?

24
ubg

Pouczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi, w czym zbłądziłem.

nbg

Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.

bg

Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

25
ubg

O jak mocne są słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi wasze obwinianie?

nbg

O, jakże skuteczne są słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?

bg

O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?

26
ubg

Czy zamierzacie ganić moje słowa i mowę zrozpaczonego, jakby były wiatrem?

nbg

Czy zamierzacie strofować moje słowa i przewiewać mowy zrozpaczonego?

bg

Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?

27
ubg

Nawet sierotę przytłaczacie i kopiecie doły pod swoim przyjacielem.

nbg

Nawet o sierotę byście rzucali los i handlowali własnym przyjacielem.

bg

I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim.

28
ubg

Teraz więc zechciejcie spojrzeć na mnie, a zobaczycie, czy kłamię wam w oczy.

nbg

Zatem teraz raczcie się zwrócić ku mnie, bo przecież nie skłamię wam przed wami.

bg

Przetoż przypatrzcie mi się teraz, a obaczycie, jeźli kłamię przed obliczem waszem.

29
ubg

Zawróćcie, proszę, a niech nie będzie w was nieprawości; zawróćcie, a poznacie moją sprawiedliwość w tym.

nbg

O, zwróćcie się! Nie bądźcie nadal niesprawiedliwi! Tak, zwróćcie się, bo w tym jednym jeszcze przysługuje mi sprawiedliwość.

bg

Obaczcie się, proszę, a niech nie będzie w was nieprawość; obaczcie się, a poznacie, że jest sprawiedliwość moja przy mnie.

30
ubg

Czy w moim języku jest nieprawość? Czy moje podniebienie nie rozeznaje przewrotności?

nbg

Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?

bg

A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?