Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 6
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Hiob zaś odpowiedział tymi słowami:
Zatem Ijob odparł, mówiąc:
O gdyby dokładnie zważono moją udrękę i włożono na szalę całe moje nieszczęście!
O, gdyby zważono moje rozgoryczenie, a me nieszczęście włożono razem na szalę.
Byłoby to cięższe niż piasek morski. Dlatego moje słowa plączą się.
Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.
Tkwią we mnie bowiem strzały Wszechmocnego, których jad osuszył mego ducha, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.
Bo tkwią we mnie groty Wszechmocnego, a mój duch wsysa ich jad, który pali; nacierają na mnie grozy Boże.
Czy dziki osioł ryczy, gdy ma trawę? Czy wół ryczy nad swoją paszą?
Czy dziki osioł ryczy na zielonym pastwisku? Albo, czy byk porykuje nad swoją sieczką?
Czy można zjeść niesmaczną rzecz bez soli? Czy ma jakiś smak białko jajka?
Czy można mdłą rzecz spożyć bez soli? Albo, czy jest smak w kleju białka?
Czego się przedtem moja dusza nie chciała dotknąć, jest to teraz moim bolesnym pokarmem.
Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.
Oby się spełniła moja prośba i Bóg dał mi to, czego pragnę!
Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.
Oby się Bogu spodobało to, aby mnie zniszczyć, aby opuścić rękę i mnie odciąć!
Gdyby Bóg zechciał mnie skruszyć; gdyby puścił rękę, aby mnie odciąć.
Wtedy miałbym jeszcze pociechę chociaż pałam boleścią, niech Bóg mi nie folguje nie zataiłem bowiem słów Świętego.
Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.
Jaka jest moja siła, abym miał wytrwać? Jaki jest mój koniec, abym przedłużał swoje życie?
Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
Czy moja siła jest siłą kamieni? Czy moje ciało jest ze spiżu?
Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?
Czy moja obrona nie jest we mnie? Czy mój rozsądek odszedł ode mnie?
Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?
Strapionemu należy się litość od przyjaciela, ale on opuścił bojaźń Wszechmogącego.
Wątpiącemu należy się współczucie bliźniego, choćby odstępował od bojaźni przed Wszechmocnym.
Moi bracia zawiedli jak potok, odpływają jak gwałtowne potoki;
Moi bracia zawiedli mnie jak potok; jak łożysko strug, które czasem wzbierają.
Które są mętne od lodu, w których śnieg się ukrywa;
Które zmętniały od lodu, a ponad nimi stwardniał śnieg.
W czasie roztopów znikają; w czasie upałów nikną ze swego miejsca.
Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.
Wiją się ścieżki ich dróg; rozpływają się w nicość i giną.
Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.
Podróżni z Temy wypatrywali ich; wędrowcy z Seby pokładali w nich nadzieję.
Wypatrują ich karawany Themy; za nimi tęsknią podróżne rzesze Szeby.
Ale zawiedli się w oczekiwaniu, przyszli tam i zawstydzili się.
Lecz doznały zawodu, kiedy im zaufały; zmieszały się, gdy przy nich stanęły.
Staliście się niczym; widzicie moją niedolę i lękacie się.
Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.
Czy powiedziałem: Przynieście mi coś? lub: Dajcie mi z waszego majątku?
Czy mówiłem: Dajcie mi i ze swojego mienia składajcie za mnie dary?
Lub: Wybawcie mnie z rąk wroga? lub: Wykupcie mnie z rąk okrutników?
Wybawcie mnie z ręki ciemiężcy i odkupcie mnie z ręki tyrana?
Pouczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi, w czym zbłądziłem.
Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
O jak mocne są słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi wasze obwinianie?
O, jakże skuteczne są słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
Czy zamierzacie ganić moje słowa i mowę zrozpaczonego, jakby były wiatrem?
Czy zamierzacie strofować moje słowa i przewiewać mowy zrozpaczonego?
Nawet sierotę przytłaczacie i kopiecie doły pod swoim przyjacielem.
Nawet o sierotę byście rzucali los i handlowali własnym przyjacielem.
Teraz więc zechciejcie spojrzeć na mnie, a zobaczycie, czy kłamię wam w oczy.
Zatem teraz raczcie się zwrócić ku mnie, bo przecież nie skłamię wam przed wami.
Zawróćcie, proszę, a niech nie będzie w was nieprawości; zawróćcie, a poznacie moją sprawiedliwość w tym.
O, zwróćcie się! Nie bądźcie nadal niesprawiedliwi! Tak, zwróćcie się, bo w tym jednym jeszcze przysługuje mi sprawiedliwość.
Czy w moim języku jest nieprawość? Czy moje podniebienie nie rozeznaje przewrotności?
Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?