Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 9

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

2
ubg

Doprawdy, wiem, że tak jest. Lecz jak człowiek miałby być usprawiedliwiony przed Bogiem?

nbg

Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?

3
ubg

Gdyby chciał się z nim spierać, nie odpowie mu ani raz na tysiąc.

nbg

Gdyby zechciał toczyć z Nim spór, nie zdoła Mu odpowiedzieć na jedno z tysiąca pytań.

4
ubg

Ma on mądre serce i potężną siłę. Kto mu się sprzeciwił i powodziło mu się?

nbg

Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

5
ubg

On przenosi góry, a ludzie nie zauważają, przewraca je w swoim gniewie.

nbg

Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

6
ubg

On wstrząsa ziemią z jej miejsca i trzęsą się jej filary.

nbg

który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

7
ubg

On rozkaże słońcu i ono nie wschodzi, zamyka też gwiazdy pieczęcią.

nbg

który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

8
ubg

On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.

nbg

który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

9
ubg

On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i gwiazdozbiory południa.

nbg

który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;

10
ubg

On czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cuda, których zliczyć nie można.

nbg

który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.

11
ubg

Oto przechodzi obok mnie, a nie widzę go; mija mnie, a ja go nie dostrzegam.

nbg

Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

12
ubg

Oto gdy zabiera, któż go powstrzyma? Któż mu powie: Co czynisz?

nbg

Gdy porywa – któż Go powstrzyma? Kto Mu powie: Co czynisz?

13
ubg

Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.

nbg

Bóg nie powstrzymuje swojego gniewu przed Nim ukorzyli się pomocnicy Rahaba.

14
ubg

Jakże ja mu odpowiem? Jakie słowa wybiorę, aby się z nim spierać?

nbg

Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.

15
ubg

Choćbym był sprawiedliwy, nie odpowiedziałbym mu, lecz błagałbym swojego sędziego.

nbg

Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.

16
ubg

Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;

nbg

Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.

17
ubg

Kruszy mnie bowiem burzą i pomnaża moje rany bez powodu.

nbg

Raczej rozsrożyłby się na mnie w burzy i bez przyczyny mnożył me rany.

18
ubg

Nie pozwala mi odetchnąć, raczej napełnia mnie goryczą.

nbg

Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

19
ubg

Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed niego przyprowadzi?

nbg

Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzi na rozprawę?

20
ubg

Jeśli się usprawiedliwię, moje usta mnie potępią. Jeśli powiem, że jestem doskonały, to one wykażą, że jestem przewrotny.

nbg

Choćbym miał słuszność – moje własne usta musiałyby mnie potępić, i choćbym się czynił niewinnym – jednak On wykazałby mi przewrotność.

21
ubg

Choćbym był doskonały, przecież nie znałbym swojej duszy; gardziłbym swoim życiem.

nbg

Ja jestem niewinny! Co mi po moim życiu? Gardzę moim istnieniem!

22
ubg

Jedno jest pewne, dlatego powiedziałem: On niszczy zarówno doskonałego, jak i niegodziwego;

nbg

Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.

23
ubg

Jeśli bicz nagle zabija, śmieje się on z doświadczenia niewinnych.

nbg

Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.

24
ubg

Ziemia została wydana w ręce niegodziwego. On zakrywa oblicze sędziów. A jeśli nie on, któż to czyni?

nbg

Ziemia jest wydana w moc niegodziwych, wzrok jej sędziów też się zakrywa; jeśli On tego nie sprawia – to któż inny?

25
ubg

Ale moje dni są szybsze niż goniec, uciekły i nie widziały nic dobrego.

nbg

Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

26
ubg

Przeminęły jak szybkie łodzie, jak orzeł, który rzuca się na żer.

nbg

Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

27
ubg

Jeśli powiem: Zapomnę o swojej skardze, zaniecham swego gniewu i pocieszę się;

nbg

Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

28
ubg

Wtedy przerażają mnie wszystkie moje cierpienia, bo wiem, że nie uznasz mnie za niewinnego.

nbg

Wtedy lękam się wszystkich utrapień; bowiem wiem, że mi nie przepuści.

29
ubg

Jeśli jestem niegodziwy, to czemu trudzę się na próżno?

nbg

Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

30
ubg

Choćbym się umył wodą ze śniegu i oczyścił mydłem swoje ręce;

nbg

Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

31
ubg

Ty i tak zanurzysz mnie w dole i moje szaty będą się mną brzydzić.

nbg

to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

32
ubg

On bowiem nie jest człowiekiem jak ja, abym śmiał mu odpowiedzieć i abyśmy razem stanęli przed sądem.

nbg

Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

33
ubg

Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby położyć rękę na nas obu.

nbg

Nie ma między nami rozjemcy, co by rękę położył na nas obu.

34
ubg

Niech tylko zdejmie ze mnie swoją rózgę, a jego groza niech mnie już nie przeraża;

nbg

Niech odejmie ode mnie swój bat i niech mnie nie trwoży Jego groza.

35
ubg

Wtedy będę mówił i nie będę się go bać; ale tak nie jest ze mną.

nbg

Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.