Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Koheleta 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie.

bg

Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruzalemie.

2
ubg

Marność nad marnościami mówi Kaznodzieja marność nad marnościami. Wszystko jest marnością.

bg

Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.

3
ubg

Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?

bg

Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem?

4
ubg

Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki.

bg

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

5
ubg

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, i spieszy do swego miejsca, z którego znów wschodzi.

bg

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

6
ubg

Wiatr idzie na południe i zawraca na północ, krąży nieustannie i znowu wraca na drogę swego krążenia.

bg

Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

7
ubg

Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze się nie przepełnia; do miejsca, z którego rzeki płyną, znowu wracają.

bg

Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

8
ubg

Wszystkie rzeczy są pełne trudu, a człowiek nie zdoła tego wyrazić. Oko nie nasyci się patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem.

bg

Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem.

9
ubg

To, co było, jest tym, co będzie; a to, co się stało, jest tym, co się stanie. I nie ma nic nowego pod słońcem.

bg

Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a niemasz nic nowego pod słońcem.

10
ubg

Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest coś nowego? I to już było w dawnych czasach, które były przed nami.

bg

Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za onych wieków, które były przed nami.

11
ubg

Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną.

bg

Niemasz pamiątki pierwszych rzeczy; także też i potomnych, które będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy potem nastaną.

12
ubg

Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie.

bg

Ja kaznodzieja byłem królem Izraelskim w Jeruzalemie;

13
ubg

I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby mądrością szukać wszystkiego i wybadać wszystko, co się dzieje pod niebem. To uciążliwe zadanie Bóg dał synom ludzkim, aby się nim trudzili.

bg

I przyłożyłem do tego serce swe, abym szukał, i doszedł mądrością swoją wszystkiego, co się dzieje pod niebem.(Tę zabawę trudną dał Bóg synom ludzkim, aby się nią trapili.)

14
ubg

Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

bg

Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

15
ubg

Tego, co krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego brak, nie da się policzyć.

bg

Co jest krzywego, nie może być wyprostowane, a niedostatki nie mogą być policzone.

16
ubg

Tak więc pomyślałem w swoim sercu: Oto wzbogaciłem się i dano mi więcej mądrości niż wszystkim, którzy byli przede mną w Jerozolimie. I moje serce doświadczyło wielkiej mądrości i wiedzy.

bg

Przetoż takiem myślał w sercu swem, mówiąc: Otom ja uwielbił i rozszerzył mądrość nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie, a serce moje dostąpiło wielkiej mądrości i umiejętności.

17
ubg

I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha.

bg

I przyłożyłem do tego serce moje, abym poznał mądrość i umiejętność, szaleństwo i głupstwo; alem doznał, iż to jest utrapieniem ducha.

18
ubg

Gdzie bowiem jest wiele mądrości, tam jest wiele smutku. A kto przysparza wiedzy, przysparza i cierpienia.

bg

Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.