Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Treny 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.

bg

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

2
ubg

Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.

bg

Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

3
ubg

Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę przeciwko mnie przez cały dzień.

bg

Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

4
ubg

Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.

bg

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

5
ubg

Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;

bg

Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

6
ubg

Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.

bg

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

7
ubg

Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.

bg

Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

8
ubg

A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.

bg

A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

9
ubg

Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.

bg

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

10
ubg

Stał się dla mnie jak niedźwiedź czyhający na mnie, jak lew w ukryciu.

bg

Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

11
ubg

Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.

bg

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

12
ubg

Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.

bg

Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

13
ubg

Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.

bg

Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

14
ubg

Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu, tematem jego pieśni przez cały dzień.

bg

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

15
ubg

Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.

bg

Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

16
ubg

Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.

bg

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

17
ubg

Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.

bg

Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

18
ubg

I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.

bg

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

19
ubg

Wspominam swoje utrapienie i swój płacz, piołun i żółć.

bg

Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

20
ubg

Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.

bg

Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

21
ubg

Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.

bg

Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

22
ubg

To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.

bg

Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.

23
ubg

Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.

bg

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

24
ubg

PAN jest moim działem mówi moja dusza dlatego mam w nim nadzieję.

bg

Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

25
ubg

Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.

bg

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

26
ubg

Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.

bg

Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

27
ubg

Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.

bg

Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

28
ubg

Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono.

bg

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

29
ubg

Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.

bg

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

30
ubg

Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.

bg

Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

31
ubg

Pan bowiem nie odrzuca na wieki;

bg

Bo Pan na wieki nie odrzuca;

32
ubg

A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;

bg

Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

33
ubg

Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.

bg

Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

34
ubg

Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;

bg

Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;

35
ubg

Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;

bg

Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

36
ubg

Krzywdzenie człowieka w jego sprawie Pan nie ma w tym upodobania.

bg

Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.

37
ubg

Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?

bg

Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

38
ubg

Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?

bg

Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

39
ubg

Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek z powodu kary za swoje grzechy?

bg

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

40
ubg

Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.

bg

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

41
ubg

Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.

bg

Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.

42
ubg

Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.

bg

Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.

43
ubg

Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.

bg

Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.

44
ubg

Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.

bg

Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

45
ubg

Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.

bg

Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

46
ubg

Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.

bg

Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

47
ubg

Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.

bg

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

48
ubg

Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.

bg

Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.

49
ubg

Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;

bg

Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,

50
ubg

Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.

bg

Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.

51
ubg

Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.

bg

Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.

52
ubg

Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.

bg

Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

53
ubg

Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.

bg

Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

54
ubg

Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!

bg

Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

55
ubg

Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.

bg

Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

56
ubg

Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.

bg

Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.

57
ubg

Zbliżyłeś się do mnie w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.

bg

Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.

58
ubg

Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.

bg

Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.

59
ubg

PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.

bg

Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.

60
ubg

Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.

bg

Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

61
ubg

Słyszysz ich urąganie, PANIE, i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;

bg

Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

62
ubg

Słyszysz słowa z warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary, jakie obmyślają przeciwko mnie przez cały dzień.

bg

Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.

63
ubg

Zobacz gdy siedzą i gdy wstają, jestem treścią ich pieśni.

bg

Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.

64
ubg

Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.

bg

Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;

65
ubg

Daj im zatwardziałe serce i ześlij na nich twoje przekleństwo;

bg

Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

66
ubg

Ścigaj ich w gniewie i zgładź ich spod niebios, PANIE!

bg

Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!