Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Ewangelia Mateusza 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:
A Jezus wyodrębniając się, znowu powiedział im w podobieństwach, mówiąc:
Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.
Królestwo Niebios zostało upodobnione do człowieka, króla, który sprawił gody swojemu synowi;
I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.
i wysłał swoje sługi, aby zaprosili zaproszonych na gody, ale nie chcieli przyjść.
Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.
Znowu wysłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem mój obiad, moje byki oraz co było tuczne zabito, i wszystko jest gotowe; chodźcie na gody.
Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;
Ale oni to zlekceważyli i odeszli, jeden do swojej roli, a drugi do swego handlu;
A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.
zaś inni pojmali jego sługi, zelżyli ich i zabili.
Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.
A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.
Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.
Wtedy mówi swoim sługom: Gody wprawdzie są gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni;
Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.
zatem idźcie na drogi szlaków, a kogokolwiek znajdziecie, zaproście na gody.
Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.
Wtedy owi słudzy wyszli na szlaki i zaciągnęli wszystkich, którychkolwiek znaleźli, złych oraz odpowiednich; więc gody zostały zapełnione leżącymi u stołu.
A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.
A gdy król wszedł, aby obejrzeć leżących przy stole, zobaczył tam człowieka nieodzianego szatą godową;
I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.
i mu mówi: Towarzyszu, jak tutaj wszedłeś nie mając szaty godowej? A on zamilknął.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie jego nogi i ręce, weźcie go oraz wrzućcie do zewnętrznych ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.
Bowiem wielu jest zaproszonych, ale mało wybranych.
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.
Wtedy faryzeusze odeszli i zawiązali spisek; taki, żeby go mogli usidlić w mowie.
I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.
Więc wysyłają do niego swoich uczniów z herodianami, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy oraz w prawdzie nauczasz drogi Boga; nie zważasz na nikogo, gdyż nie oglądasz się na maskę ludzi.
Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?
Zatem powiedz nam, jak ci się wydaje? Dozwolone jest dać czynsz cesarzowi, czy nie?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu mnie kusicie, obłudnicy?
Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.
Pokażcie mi monetę czynszową. A oni podali mu denara.
A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?
Więc im mówi: Czyj to wizerunek i napis?
Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.
Mówią mu: Cesarza. Wtedy im mówi: Zatem oddawajcie, co cesarza cesarzowi; a co Boga Bogu.
A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.
A kiedy to usłyszeli, zdziwili się, i opuściwszy go, odeszli.
Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:
W owym dniu przyszli do niego sadyceusze, którzy mówią, że nie ma wzniesienia, i zapytali go,
Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.
mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś by umarł i nie miał dzieci, niech jego brat poślubi jego żonę prawem powinowactwa, i wzbudzi potomstwo swemu bratu.
Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.
Było więc u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając potomstwa, zostawił swoją żonę swojemu bratu.
Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.
Podobnie też drugi oraz trzeci, aż do siódmego.
A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.
A na koniec, po wszystkich, umarła i ta niewiasta.
Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.
Zatem we wzniesieniu, którego z tych siedmiu będzie żoną? Bowiem wszyscy ją mieli.
A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.
A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie nie znając Pism, ani mocy Boga.
Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.
Bo we wzniesieniu, ani się nie żenią, ani nie zostają poślubione, ale są jak aniołowie Boga w Niebie.
A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:
A o wzniesieniu martwych czy nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.
Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żyjących.
A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.
A usłyszawszy to, tłumy zostały zdumione nad jego nauką.
Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.
Zaś kiedy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta sadyceuszom, zostali zebrani razem.
I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:
I spytał go jeden z nich, znawca Prawa, kusząc go i mówiąc:
Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?
Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest doniosłe?
A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.
A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego twego serca i z całej twojej duszy, i z całej myśli twojej;
To jest pierwsze i największe przykazanie.
to jest pierwsze oraz doniosłe przykazanie.
A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.
A drugie mu podobne: Będziesz miłował twego bliźniego jak siebie samego.
Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe Prawo i Prorocy.
A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:
A gdy się zebrali faryzeusze, Jezus ich spytał,
Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.
mówiąc: Co wam się wydaje o Chrystusie? Czyim jest synem? Mówią mu: Dawida.
I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:
Mówi im: Jakże więc, Dawid nazywa go w Duchu Panem, mówiąc:
Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po Mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoich nóg?
Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?
Zatem, jeśli Dawid nazwa go Panem, jakże jest jego synem?
I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.
I nikt mu nie mógł odpowiedzieć ani słowa, ani od owego dnia, nikt nie odważył się go więcej pytać.