Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Przypowieści Salomona 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Mądra kobieta buduje swój dom, a głupia burzy go własnymi rękami.

nbg

Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.

2
ubg

Kto postępuje w sposób prawy, boi się PANA, a przewrotny na swoich drogach gardzi nim.

nbg

Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.

3
ubg

W ustach głupiego jest rózga pychy, a mądrych strzegą ich wargi.

nbg

W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.

4
ubg

Gdzie nie ma wołów, żłób jest pusty, lecz dzięki sile wołów mnoży się obfitość zboża.

nbg

Gdzie nie ma bydła – tam pusty żłób; jednak obfitość plonów pochodzi z siły byka.

5
ubg

Wierny świadek nie kłamie, a fałszywy świadek mówi kłamstwa.

nbg

Wiarygodny świadek nie kłamie, a fałszywy świadek rozgłasza łgarstwa.

6
ubg

Szyderca szuka mądrości, a nie znajduje, lecz rozumnemu wiedza przychodzi łatwo.

nbg

Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.

7
ubg

Odsuń się od głupiego, gdyż nie znajdziesz u niego warg rozumnych.

nbg

Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.

8
ubg

Mądrość roztropnego to poznanie swojej drogi, a głupotą głupich jest oszustwo.

nbg

Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.

9
ubg

Głupcy szydzą z grzechu, a u prawych jest przychylność.

nbg

Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.

10
ubg

Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość.

nbg

Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.

11
ubg

Dom niegodziwych będzie zgładzony, a mieszkanie prawych zakwitnie.

nbg

Dom niegodziwych ulegnie zagładzie, a namiot prawych zakwitnie.

12
ubg

Jest droga, która człowiekowi wydaje się słuszna, lecz końcem jej jest droga do śmierci.

nbg

Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.

13
ubg

Nawet w śmiechu serce boleje, a końcem takiej wesołości jest smutek.

nbg

Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.

14
ubg

Serce odstępcy nasyci się jego drogami, a dobry człowiek swoimi.

nbg

Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.

15
ubg

Prosty wierzy każdemu słowu, a roztropny zważa na swoje kroki.

nbg

Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.

16
ubg

Mądry boi się i odwraca się od zła, ale głupi w swym szaleństwie jest pewny siebie.

nbg

Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.

17
ubg

Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a podstępny jest znienawidzony.

nbg

Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.

18
ubg

Prości ludzie dziedziczą głupotę, a roztropni są koronowani wiedzą.

nbg

Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.

19
ubg

Źli kłaniają się przed dobrymi, a niegodziwi u bram sprawiedliwego.

nbg

Źli muszą się ukorzyć przed cennymi, niegodziwi u bram sprawiedliwych.

20
ubg

Ubogi jest znienawidzony nawet przez swego bliźniego, a bogaty ma wielu przyjaciół.

nbg

Biedny bywa znienawidzony nawet przez swego najbliższego, a przyjaciół możnego jest wielu.

21
ubg

Kto gardzi swym bliźnim, ten grzeszy, a kto lituje się nad ubogimi, jest błogosławiony.

nbg

Kto pomiata swoim bliźnim – grzeszy; a szczęśliwy jest ten, co się lituje nad ubogimi.

22
ubg

Czyż nie błądzą ci, którzy obmyślają zło? Ale miłosierdzie i prawda są z tymi, którzy obmyślają dobro.

nbg

Zaprawdę, przyjdzie się tułać tym, co knują zło; ale miłości i wierności doświadczą ci, którzy myślą o słusznym.

23
ubg

Każda praca przynosi pożytek, a puste słowa prowadzą do nędzy.

nbg

Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.

24
ubg

Koroną mądrych jest ich bogactwo, ale głupota głupich pozostaje głupotą.

nbg

Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.

25
ubg

Prawdomówny świadek ocala dusze, a fałszywy mówi kłamstwa.

nbg

Prawdomówny świadek ratuje życie; lecz kto wygłasza kłamstwa – szerzy szalbierstwo.

26
ubg

W bojaźni PANA jest mocne zaufanie, a jego synowie będą mieć ucieczkę.

nbg

W bojaźni WIEKUISTEGO spoczywa silna ufność; będzie jeszcze obroną jego dzieci.

27
ubg

Bojaźń PANA jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

nbg

Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.

28
ubg

Liczny lud to chwała króla, a brak ludu to zguba władcy.

nbg

Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.

29
ubg

Nieskory do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy wywyższa głupotę.

nbg

Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

30
ubg

Zdrowe serce jest życiem ciała, a zazdrość jest zgnilizną kości.

nbg

Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.

31
ubg

Kto gnębi ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a czci go ten, kto lituje się nad ubogim.

nbg

Kto uciemięża biednego – bluźni jego Stwórcy; zaś czci Go ten, co się lituje nad ubogimi.

32
ubg

Niegodziwy zostaje wygnany z powodu swojego zła, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci.

nbg

Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.

33
ubg

Mądrość spoczywa w sercu rozumnego, a co jest w sercu głupich, wychodzi na jaw.

nbg

W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.

34
ubg

Sprawiedliwość wywyższa naród, a grzech jest hańbą narodów.

nbg

Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.

35
ubg

Król jest przychylny dla roztropnego sługi, lecz gniewa się na tego, który przynosi hańbę.

nbg

Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.