Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Przypowieści Salomona 16
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.
Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy.
Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.
Powierz PANU swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.
Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.
PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.
Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.
Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w PANU; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.
Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!
Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni PANA oddalamy się od zła.
Wina zostaje odpuszczona przez miłość i prawdę, a unika się złego przez bojaźń WIEKUISTEGO.
Gdy drogi człowieka podobają się PANU, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.
Kiedy WIEKUISTEMU podobają się drogi człowieka, jedna z nim także jego wrogów.
Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.
Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale PAN kieruje jego krokami.
Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.
Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
Sprawiedliwa waga i szale należą do PANA i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.
Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.
Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.
Spełnienie niegodziwości powinno być ohydą dla królów, bowiem tron utwierdza się przez sprawiedliwość.
Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.
Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.
Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.
Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.
O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.
Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.
Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch upadek.
Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.
Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa PANU, jest błogosławiony.
Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.
Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.
Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.
Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.
Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.
Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.
Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.
Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.
Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.
Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.
Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.
Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.
Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od PANA.
Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.