Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 18

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Przewodnikowi chóru. Psalm sługi PANA, Dawida, który wypowiedział do PANA słowa tej pieśni w dniu, gdy go PAN ocalił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula. Powiedział wtedy: Będę cię miłował, PANIE, mocy moja.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:

2
ubg

PAN moją skałą, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia, moją warownią.

bg

Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

3
ubg

Wezwę PANA, który jest godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.

bg

Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

4
ubg

Ogarnęły mnie boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

bg

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

5
ubg

Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

bg

Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

6
ubg

W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

bg

Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

7
ubg

Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

bg

W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

8
ubg

Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

bg

Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

9
ubg

Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

bg

Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

10
ubg

Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru.

bg

Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

11
ubg

Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.

bg

A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

12
ubg

Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.

bg

Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

13
ubg

I zagrzmiał PAN na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.

bg

Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

14
ubg

Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił.

bg

I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

15
ubg

I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, PANIE, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.

bg

Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

16
ubg

Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.

bg

I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

17
ubg

Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

bg

Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

18
ubg

Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

bg

Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

19
ubg

Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

bg

Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

20
ubg

Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

bg

Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

21
ubg

Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.

bg

Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

22
ubg

Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.

bg

Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

23
ubg

Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

bg

Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

24
ubg

Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk przed jego oczyma.

bg

Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

25
ubg

Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

bg

Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

26
ubg

Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;

bg

Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

27
ubg

Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

bg

Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

28
ubg

Bo ty zapalisz moją pochodnię; PAN, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.

bg

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

29
ubg

Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

bg

Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

30
ubg

Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

bg

Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

31
ubg

Bo któż jest Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

bg

Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

32
ubg

To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.

bg

Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

33
ubg

Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

bg

On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

34
ubg

Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

bg

Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

35
ubg

Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

bg

Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

36
ubg

Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

bg

Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

37
ubg

Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.

bg

Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

38
ubg

Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

bg

Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

39
ubg

Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

bg

Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

40
ubg

Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

bg

Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

41
ubg

Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do PANA, lecz ich nie wysłuchał.

bg

Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

42
ubg

Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne.

bg

Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

43
ubg

Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył lud, którego nie znałem.

bg

I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

44
ubg

Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.

bg

Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

45
ubg

Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

bg

Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

46
ubg

PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia.

bg

Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

47
ubg

Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.

bg

Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

48
ubg

Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

bg

Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

49
ubg

Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu.

bg

Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

50
ubg

Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.

bg

Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

51
ubg

—

bg

Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.