Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 22

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?

nbg

Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.

2
ubg

Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.

nbg

Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?

3
ubg

Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.

nbg

Boże mój, wołam we dnie, a mi nie odpowiadasz; także nocą, ale nie mam spokoju.

4
ubg

Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.

nbg

A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.

5
ubg

Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.

nbg

Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.

6
ubg

Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.

nbg

Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

7
ubg

Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:

nbg

Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.

8
ubg

Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.

nbg

Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc:

9
ubg

Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.

nbg

Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!

10
ubg

Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.

nbg

Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.

11
ubg

Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.

nbg

Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem.

12
ubg

Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.

nbg

Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.

13
ubg

Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.

nbg

Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

14
ubg

Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.

nbg

Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

15
ubg

Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.

nbg

Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

16
ubg

Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.

nbg

Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.

17
ubg

Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.

nbg

Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.

18
ubg

Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.

nbg

Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.

19
ubg

Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.

nbg

Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.

20
ubg

Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.

nbg

Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek.

21
ubg

Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.

nbg

Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.

22
ubg

Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.

nbg

Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.

23
ubg

Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.

nbg

A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.

24
ubg

Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

nbg

Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.

25
ubg

Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.

nbg

Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.

26
ubg

Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.

nbg

Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.

27
ubg

Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.

nbg

Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.

28
ubg

Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.

nbg

Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.

29
ubg

Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.

nbg

Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.

30
ubg

Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.

nbg

Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.

31
ubg

Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość że on tak uczynił.

nbg

Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.

32
ubg

—

nbg

Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.