Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 22

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.

nbg

Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.

2
bg

Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

nbg

Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?

3
bg

Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.

nbg

Boże mój, wołam we dnie, a mi nie odpowiadasz; także nocą, ale nie mam spokoju.

4
bg

Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.

nbg

A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.

5
bg

W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.

nbg

Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.

6
bg

Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

nbg

Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

7
bg

Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

nbg

Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.

8
bg

Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

nbg

Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc:

9
bg

Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

nbg

Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!

10
bg

Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

nbg

Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.

11
bg

Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

nbg

Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem.

12
bg

Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

nbg

Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.

13
bg

Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

nbg

Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

14
bg

Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

nbg

Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

15
bg

Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

nbg

Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

16
bg

Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

nbg

Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.

17
bg

Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

nbg

Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.

18
bg

Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

nbg

Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.

19
bg

Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

nbg

Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.

20
bg

Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

nbg

Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek.

21
bg

Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

nbg

Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.

22
bg

Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

nbg

Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.

23
bg

Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.

nbg

A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.

24
bg

Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

nbg

Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.

25
bg

Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

nbg

Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.

26
bg

O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

nbg

Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.

27
bg

Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.

nbg

Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.

28
bg

Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.

nbg

Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.

29
bg

Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

nbg

Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.

30
bg

Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.

nbg

Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.

31
bg

Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.

nbg

Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.

32
bg

Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.

nbg

Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.