Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 74

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Pieśń pouczająca. Asafa. Boże, dlaczego odrzuciłeś nas na zawsze? Czemu płonie twój gniew przeciwko owcom twego pastwiska?

bg

Pieśń wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do końca odrzucił? Przeczże się rozpaliła zapalczywość twoja przeciwko owcom pastwiska twego?

2
ubg

Wspomnij na swoje zgromadzenie, które dawno nabyłeś; na szczep twego dziedzictwa, który odkupiłeś; na górę Syjon, na której mieszkasz.

bg

Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt dziedzictwa twego, na tę górę Syon, na której mieszkasz.

3
ubg

Pospiesz na miejsce ciągłych spustoszeń; o, jak wróg zburzył wszystko w świątyni!

bg

Pospieszże się na srogie popustoszenie; a jako wszystko poburzył nieprzyjaciel w świątnicy!

4
ubg

Ryknęli twoi wrogowie pośrodku twego zgromadzenia, a na znak zatknęli swoje sztandary.

bg

Ryczeli nieprzyjaciele twoi w pośrodku zgromadzenia twego, a na znak tego zostawili wiele chorągwi swoich.

5
ubg

Za sławnego uważano tego, który wznosił wysoko siekierę na gęste drzewo.

bg

Za rycerza miano tego, który się z wysoka z siekierą zanosił, rąbiąc drzewo wiązania jego.

6
ubg

A teraz już jego rzeźby rąbią siekierami i młotami.

bg

A teraz już i rzezania jego na porząd siekierami i młotami tłuką.

7
ubg

Oddali na pastwę ognia twoją świątynię i obaliwszy na ziemię, zbezcześcili przybytek twego imienia.

bg

Założyli ogień w świątnicy twojej, a obaliwszy na ziemię, splugawili przybytek imienia twego.

8
ubg

Mówili w swym sercu: Zburzmy ich razem! Spalili wszystkie miejsca zgromadzeń Bożych na ziemi.

bg

Mówili w sercu swojem: Zburzmy je pospołu; popalili wszystkie przybytki Boże w ziemi.

9
ubg

Nie widzimy naszych znaków; już nie ma proroka i nikt spośród nas nie wie, jak długo to ma trwać.

bg

Znaków naszych nie widzimy:już niemasz proroka, i niemasz między nami, któryby wiedział, póki to ma trwać.

10
ubg

Jak długo, Boże, przeciwnik będzie urągać? Czy wróg będzie wiecznie bluźnił przeciwko twemu imieniu?

bg

Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? izali nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki?

11
ubg

Dlaczego cofasz swoją rękę i swojej prawicy z zanadrza nie wyjmujesz?

bg

Przeczże zstrzymujesz rękę twoję; a prawicy swej z zanadrza swego cale nie dobędziesz?

12
ubg

Przecież ty, Boże, jesteś moim Królem od dawna, ty dokonujesz zbawienia na ziemi.

bg

Wszakeś ty, Boże! zdawna królem moim; ty sprawujesz hojne zbawienie w pośród ziemi.

13
ubg

Ty swoją mocą rozdzieliłeś morze, zmiażdżyłeś głowy smoków w wodach.

bg

Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.

14
ubg

Ty skruszyłeś głowy Lewiatana, dałeś go na pokarm mieszkańcom pustyni.

bg

Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy.

15
ubg

Ty rozszczepiłeś źródła i potoki, ty osuszyłeś potężne rzeki.

bg

Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

16
ubg

Twój jest dzień, twoja i noc, ty ustanowiłeś światło i słońce.

bg

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

17
ubg

Ty wyznaczyłeś wszystkie granice ziemi, ty ustanowiłeś lato i zimę.

bg

Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

18
ubg

Pamiętaj o tym, że wróg zelżył ciebie, PANIE, a głupi lud urągał twemu imieniu.

bg

Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.

19
ubg

Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich.

bg

Nie podawajże tej kupie duszy synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki.

20
ubg

Zważ na twoje przymierze, bo ciemne zakątki ziemi pełne są siedlisk przemocy.

bg

Obejrzyj się na przymierze twoje; albowiem i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskiń drapiestwa.

21
ubg

Niech uciśniony nie wraca ze wstydem, niech ubogi i potrzebujący chwali twoje imię.

bg

Niechajże nędznik nie odchodzi z hańbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.

22
ubg

Powstań, Boże, broń swojej sprawy; pamiętaj o zniewadze, którą co dzień wyrządza ci głupiec.

bg

Powstańże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na pohańbienie twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzień.

23
ubg

Nie zapominaj krzyku twoich wrogów, wciąż rosnącej wrzawy tych, którzy powstają przeciwko tobie.

bg

Nie zapominajże wykrzykania nieprzyjaciół twoich, i huku tych, co przeciwko tobie powstawają, który się ustawicznie sili.