Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 10
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.
Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.
Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?
Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie. Oznajmij mi, czemu wiedziesz ze mną spór?
Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?
Czy dobrze ci z tym, że mnie uciskasz, że odrzucasz dzieło swoich rąk i sprzyjasz radzie niegodziwych?
Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
Czy masz oczy cielesne? Czy widzisz, jak człowiek widzi?
Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?
Czy twoje dni są jak dni człowieka, a twoje lata jak lata ludzkie;
Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?
Że się wywiadujesz o moją nieprawość i dochodzisz mojego grzechu?
Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.
Ty wiesz, że nie jestem niegodziwy i nikt nie wyrwie mnie z twoich rąk.
Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.
Twoje ręce ukształtowały mnie i uczyniły mnie całego ze wszystkich stron, lecz mnie niszczysz.
Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
Pamiętaj, proszę, że ulepiłeś mnie jak glinę; czy obrócisz mnie w proch?
Izali jako mleko nie zlałeś mię, a jako ser nie utworzyłeś mię?
Czy nie wylałeś mnie jak mleko i nie sprawiłeś, że jak ser stężałem?
Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.
Przyoblekłeś mnie skórą i ciałem, a kośćmi i żyłami pospinałeś mnie.
Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.
Obdarzyłeś mnie życiem i miłosierdziem, a twoja opatrzność strzegła mego ducha.
A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.
I chociaż ukryłeś to wszystko w swoim sercu, wiem jednak, że to jest z twojej woli.
Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.
Jeśli grzeszę, ty to spostrzegasz i nie uwolnisz mnie od mojej nieprawości.
Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohańbieniem,i widząc utrapienie moje,
Jeśli jestem niegodziwy, biada mi, a choćbym też był sprawiedliwy, nie podniosę swojej głowy. Jestem syty hańby, zważ na moje utrapienie;
Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz.
Gdyż go przybywa; gonisz mnie jak okrutny lew i zachowujesz się dziwnie wobec mnie.
Odnawiasz świadków twoich przeciwko mnie, a rozmnażasz rozgniewanie twoje na mię; wojska jedne po drugich są przeciwko mnie.
Stawiasz przeciwko mnie nowych świadków i pomnażasz nade mną swój gniew; wojsko za wojskiem naciera na mnie.
Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!
Czemu wyprowadziłeś mnie z łona? Obym umarł i nie widziało mnie żadne oko!
Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!
Byłbym, jakby mnie nie było, od łona zanieśliby mnie do grobu!
Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,
Czy nie zostało mi niewiele dni? Przestań więc i odejdź ode mnie, abym nabrał trochę otuchy;
Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;
Zanim odejdę tam, skąd już nie powrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;
Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.
Do ziemi ciemnej jak noc i do cienia śmierci i bezładu, gdzie świeci tylko ciemność.