Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 23

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A odpowiadając Ijob rzekł:

nbg

Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

2
bg

Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

nbg

Jeszcze dzisiaj muszę uskarżać się w goryczy, bo ciężko leży na mym westchnieniu moja ręka.

ubg

Również dziś moja skarga jest gorzka, choć moje nieszczęście jest cięższe niż moje jęki.

3
bg

Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

nbg

Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.

ubg

O gdybym wiedział, gdzie mógłbym go znaleźć, udałbym się aż do jego tronu.

4
bg

Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

nbg

Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.

ubg

Przedstawiłbym mu swoją sprawę, a moje usta napełniłbym dowodami;

5
bg

Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

nbg

Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.

ubg

Poznałbym słowa jego odpowiedzi i zrozumiałbym, co chce mi powiedzieć.

6
bg

Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

nbg

Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,

ubg

Czy w swojej wielkiej mocy będzie się spierał ze mną? Nie, raczej sam doda mi siły.

7
bg

Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

nbg

wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

ubg

Tam człowiek prawy rozprawiałby z nim, a ja na zawsze byłbym wolny od mojego sędziego.

8
bg

Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

nbg

Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.

ubg

Ale oto idę prosto, a jego nie ma; cofam się, a nie dostrzegam go.

9
bg

Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

nbg

Po lewej, choć może działa – nie mogę Go dojrzeć; ukrywa się po prawej – ale też Go nie ujrzę.

ubg

Idę w lewo, gdzie on działa, a nie oglądam go; idę na prawo, a nie widzę go.

10
bg

Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

nbg

Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.

ubg

Gdyż on zna drogę, którą kroczę; kiedy mnie doświadczy, wyjdę jak złoto.

11
bg

Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

nbg

Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.

ubg

Moja noga trzymała się jego śladu, przestrzegałem jego drogi i nie zbaczałem z niej.

12
bg

Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

nbg

Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.

ubg

Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.

13
bg

Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

nbg

On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.

ubg

Lecz on jest niezmienny, któż go odwróci? Czego bowiem jego dusza zapragnie, to uczyni;

14
bg

Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

nbg

Tak, spełni co mi przeznaczył; a powziął jeszcze więcej podobnych postanowień.

ubg

Bo on wykona, co postanowił o mnie; u niego jest wiele takich przykładów.

15
bg

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

nbg

Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.

ubg

Dlatego drżę przed jego obliczem; gdy to rozważam, lękam się go.

16
bg

Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

nbg

Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku; Wszechmocny mnie przeraził.

ubg

Bóg osłabił moje serce, Wszechmocny mnie zatrwożył.

17
bg

Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

nbg

Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

ubg

O mało bowiem nie zginąłem od ciemności, nie zakrył mroku przed moim obliczem.