Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 23
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Ijob rzekł:
Wtedy Hiob odpowiedział:
Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?
Również dziś moja skarga jest gorzka, choć moje nieszczęście jest cięższe niż moje jęki.
Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.
O gdybym wiedział, gdzie mógłbym go znaleźć, udałbym się aż do jego tronu.
Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.
Przedstawiłbym mu swoją sprawę, a moje usta napełniłbym dowodami;
Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
Poznałbym słowa jego odpowiedzi i zrozumiałbym, co chce mi powiedzieć.
Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.
Czy w swojej wielkiej mocy będzie się spierał ze mną? Nie, raczej sam doda mi siły.
Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.
Tam człowiek prawy rozprawiałby z nim, a ja na zawsze byłbym wolny od mojego sędziego.
Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.
Ale oto idę prosto, a jego nie ma; cofam się, a nie dostrzegam go.
Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,
Idę w lewo, gdzie on działa, a nie oglądam go; idę na prawo, a nie widzę go.
Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.
Gdyż on zna drogę, którą kroczę; kiedy mnie doświadczy, wyjdę jak złoto.
Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.
Moja noga trzymała się jego śladu, przestrzegałem jego drogi i nie zbaczałem z niej.
Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.
Od przykazania jego ust nie odchodziłem; ceniłem słowa jego ust bardziej niż mój własny pokarm.
Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:
Lecz on jest niezmienny, któż go odwróci? Czego bowiem jego dusza zapragnie, to uczyni;
Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.
Bo on wykona, co postanowił o mnie; u niego jest wiele takich przykładów.
Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.
Dlatego drżę przed jego obliczem; gdy to rozważam, lękam się go.
Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.
Bóg osłabił moje serce, Wszechmocny mnie zatrwożył.
Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.
O mało bowiem nie zginąłem od ciemności, nie zakrył mroku przed moim obliczem.