Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 26
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A Ijob odpowiadając rzekł:
A Hiob tak odpowiedział:
Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?
Jakże uratowałeś tego, który nie ma mocy? Jakże wybawiłeś ramię, które nie ma siły?
Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
Jakże doradziłeś temu, który nie ma mądrości? Jakże dokładnie nauczyłeś tej sprawy?
Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
Komu powiedziałeś te słowa? Czyj to duch wyszedł od ciebie?
I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
Rzeczy martwe rodzą się pod wodami oraz ich mieszkańcy.
Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.
Piekło jest odkryte przed nim i zatracenie nie ma przykrycia.
Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.
Rozciągnął północ nad pustym miejscem i ziemię zawiesił na niczym.
Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
Zawiązuje wody w swoich obłokach, a obłok nie pęka pod nimi.
Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
Zatrzymuje widok swego tronu, rozciąga nad nim swój obłok.
Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
Wodom nakreślił granice, aż nastąpi koniec światłości i ciemności.
Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.
Filary niebios trzęsą się i zdumiewają się jego gromem.
Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
Swoją mocą dzieli morze, a swoją roztropnością uśmierza jego nawałnicę.
Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
Swoim duchem przyozdobił niebiosa, a jego ręka stworzyła pokrzywionego węża.
Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
Oto tylko cząstka jego dróg, ale jakże mało o nim słyszymy! A kto pojmie grzmot jego wielkiej potęgi?