Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 28
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.
Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.
Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.
Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.
Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.
w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.
Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.
Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.
W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;
Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.
A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.
Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.
Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.
Nie kroczą po niej młode bestie, ani nie stąpa po niej stary lew.
Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.
Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.
Śmiertelny nie zna jej ceny, ani nie potrafi jej znaleźć na ziemi żyjących.
Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.
Głębina woła: We mnie jej nie ma; a morze powiada: Przy mnie jej nie ma.
Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.
Nie można jej opłacić szczerym złotem, ani nabyć jej wagą srebra.
Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.
Nie zrównoważy jej złoto Ofiru, ani kosztowny beryl, lub szafir.
Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.
Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.
Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.
O perłach oraz krysztale nie trzeba przy niej wspominać, bo naszyjnik mądrości jest droższy niż korale.
Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.
Nie zrówna się z nią etiopski topaz oraz nie zrównoważy jej najszczersze złoto.
Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.
Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i utajona przed ptactwem nieba.
Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.
Zatracenie i śmierć powiadają: Tylko wieść o niej słyszeliśmy naszymi uszami.
Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźń Pana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.