Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.
Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.
Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.
Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.
Boże mój, wołam we dnie, a mi nie odpowiadasz; także nocą, ale nie mam spokoju.
Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela.
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś.
Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.
Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu.
Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc:
Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.
Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!
Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.
Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki.
Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.
Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem.
Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.
Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika.
Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.
Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.
Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.
Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.
Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.
Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.
Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.
Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci.
Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.
Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi.
Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.
Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.
Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.
Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.
Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek.
Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.
Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną.
Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów.
Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił.
Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.
Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.
Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.
Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.
Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.
Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.
Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.
Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.
Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.
Zejdą się oraz będą ogłaszać Jego sprawiedliwość ludowi, który się narodzi; że On ją dokonał.