Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 44
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.
Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.
Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.
Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach.
Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.
Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś; wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś.
Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.
Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię, ani ich ramię im nie pomogło; ale Twoja prawica, Twoje ramię i światło Twojego oblicza; bo ich sobie upodobałeś.
Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.
Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.
Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.
Tobą odeprzemy naszych gnębicieli; Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników.
Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;
Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali.
Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.
Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli, a naszych nieprzyjaciół pohańbisz.
Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.
Codziennie chlubimy się Bogiem, a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela.
Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.
Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś; nie wystąpiłeś w naszych szeregach.
Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.
Dałeś się nam cofnąć wobec wroga, więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele.
Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.
Podałeś nas na żer jak trzodę; rozproszyłeś nas wśród narodów.
Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie chciałeś zyskać z ich ceny.
Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.
Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę; naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie.
Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.
Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów, przedmiotem politowania pomiędzy narodami.
Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.
Cały dzień jest przede mną Moja hańba, a wstyd mojego oblicza mnie okrywa
Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.
z powodu głosu bluźniercy i potwarcy, wobec wroga oraz mściciela.
To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.
To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.
Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,
Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.
Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.
Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci.
Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,
Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,
Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.
czyżby Bóg nie dowiedział się o tym? Przecież On zna skrytości serca.
Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.
Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani, jesteśmy uważani za owce rzeźni.
Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
Ocuć się! Czemu śpisz, Panie? Przebudź się i nie porzucaj na zawsze.
Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?
Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?
Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.
Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi.
Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.
Powstań nam na pomoc i nas odkup z powodu Twojego miłosierdzia.