Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 60
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania;
Przewodnikowi chóru na sześć głosów; na świadectwo oraz do nauki; klejnot Dawida,
Gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim, i przeciw Syryjczykom Soby; gdy się wrócił Joab, poraziwszy Edomczyków w dolinie solnej dwanaście tysięcy.
kiedy walczył z Aram–Naharaim i z Aram–Coba, i gdy się zwrócił Joab oraz poraził dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Solnej.
Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się zasię do nas.
Boże, porzuciłeś nas i nas złamałeś; gniewałeś się, ale nas pocieszasz.
Zatrząsnąłeś był ziemią, i rozsadziłeś ją; uleczże rozpadliny jej, boć się chwieje.
Wstrząsnąłeś ziemią oraz ją otworzyłeś; ulecz jej rozpadliny, bo się chwieje.
Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu.
Twojemu ludowi wskazałeś twardy los; napoiłeś nas winem odurzenia.
Ale teraz dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby ją wynieśli dla prawdy twej. Sela.
Twym pobożnym dałeś chorągiew, aby ją rozwinęli wobec prawdy. Sela.
Aby byli wybawieni umiłowani twoi; zachowajże ich prawicą twoją, a wysłuchaj mię.
Aby Twoi umiłowani zostali ocaleni, niech wspomoże nas Twoja prawica i nas wysłuchaj.
Bóg ci mówił w świętobliwości swojej; przeto się rozweselę, rozdzielę Sychem, i dolinę Sukkotską pomierzę.
Bóg powiedział w Swojej świętości: Ucieszę się; podzielę Szechem, a dolinę Sukoth pomierzę.
Mojeć jest Galaad, mój i Manases, i Efraim moc głowy mojej; Juda zakonodawcą moim.
Mój jest Gilead i Mój Menasse, a Efraim Moją główną twierdzą; Juda jest Moim berłem.
Moab miednicą do umywania mego; na Edoma wrzucę buty moje; ty, Palestyno! wykrzykaj nademną.
Moab miską do Mego umywania, a na Edom rzucam Me buty; triumfuj nade Mną Peleszet.
Któż mię wprowadzi do miasta obronnego? kto mię przyprowadzi aż do Edom?
Kto mnie wprowadzi do miasta obronnego, kto przyprowadzi do Edomu?
Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, Boże! z wojskami naszemi?
Czy nie Ty, Boże, który nas porzuciłeś; nie występowałeś, Boże, pośród naszych zastępów.
Dajże nam ratunek w utrapieniu; boć omylny ratunek ludzki.
Użycz nam pomocy przeciw wrogowi, gdyż zawodna jest pomoc ludzka.
W Bogu mężnie sobie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.
Z Bogiem uzyskamy przewagę, On także zdepcze naszych wrogów.