Biblia Gdańska 1881

Księga Psalmów 77

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.

nbg

Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.

2
bg

Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.

nbg

Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.

3
bg

W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.

nbg

W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.

4
bg

Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

nbg

Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

5
bg

Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

nbg

Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.

6
bg

Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.

nbg

Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.

7
bg

Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:

nbg

W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.

8
bg

Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?

nbg

Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?

9
bg

Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

nbg

Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?

10
bg

Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.

nbg

Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.

11
bg

I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

nbg

Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.

12
bg

Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.

nbg

Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.

13
bg

I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:

nbg

Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.

14
bg

Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?

nbg

Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?

15
bg

Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.

nbg

Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.

16
bg

Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

nbg

Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

17
bg

Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

nbg

Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

18
bg

Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

nbg

Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

19
bg

Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

nbg

W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.

20
bg

Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.

nbg

Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.

21
bg

Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.

nbg

Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.