Biblia Gdańska 1881
Księga Psalmów 77
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.
Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.