Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 21

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

bg

A odpowiadając Ijob rzekł:

ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

2
nbg

Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

bg

Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

ubg

Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.

3
nbg

Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.

bg

Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

ubg

Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.

4
nbg

Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

bg

Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

ubg

Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?

5
nbg

Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

bg

Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

ubg

Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.

6
nbg

Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.

bg

Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

ubg

Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.

7
nbg

Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?

bg

Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?

ubg

Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?

8
nbg

Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.

bg

Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.

ubg

Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.

9
nbg

Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.

bg

Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.

ubg

Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.

10
nbg

Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.

bg

Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.

ubg

Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.

11
nbg

Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.

bg

Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.

ubg

Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.

12
nbg

Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.

bg

Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.

ubg

Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.

13
nbg

W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

bg

Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

ubg

Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.

14
nbg

A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.

bg

Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.

ubg

Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.

15
nbg

Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?

bg

Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

ubg

Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?

16
nbg

Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.

bg

Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.

ubg

Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.

17
nbg

Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?

bg

Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.

ubg

Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.

18
nbg

A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

bg

Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

ubg

Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.

19
nbg

Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.

bg

Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.

ubg

Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.

20
nbg

Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

bg

Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

ubg

Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.

21
nbg

Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

bg

Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

ubg

Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?

22
nbg

Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?

bg

Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?

ubg

Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?

23
nbg

Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

bg

Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

ubg

Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;

24
nbg

jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

bg

Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

ubg

Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.

25
nbg

A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

bg

Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

ubg

Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.

26
nbg

Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

bg

Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

ubg

Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.

27
nbg

Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.

bg

Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.

ubg

Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.

28
nbg

Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?

bg

Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?

ubg

Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?

29
nbg

Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,

bg

Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?

ubg

Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;

30
nbg

że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

bg

Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.

ubg

Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.

31
nbg

Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

bg

Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

ubg

Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?

32
nbg

A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

bg

Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

ubg

Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.

33
nbg

Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

bg

Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

ubg

Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.

34
nbg

Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.

bg

Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?

ubg

Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?