Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 23

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

bg

A odpowiadając Ijob rzekł:

2
nbg

Jeszcze dzisiaj muszę uskarżać się w goryczy, bo ciężko leży na mym westchnieniu moja ręka.

bg

Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

3
nbg

Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.

bg

Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

4
nbg

Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.

bg

Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

5
nbg

Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.

bg

Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

6
nbg

Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,

bg

Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

7
nbg

wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

bg

Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

8
nbg

Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.

bg

Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

9
nbg

Po lewej, choć może działa – nie mogę Go dojrzeć; ukrywa się po prawej – ale też Go nie ujrzę.

bg

Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

10
nbg

Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.

bg

Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

11
nbg

Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.

bg

Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

12
nbg

Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.

bg

Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

13
nbg

On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.

bg

Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

14
nbg

Tak, spełni co mi przeznaczył; a powziął jeszcze więcej podobnych postanowień.

bg

Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

15
nbg

Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.

bg

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

16
nbg

Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku; Wszechmocny mnie przeraził.

bg

Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

17
nbg

Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

bg

Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.