Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 24

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Czemu przez Wszechmocnego nie są ustalone czasy, oraz ci, którzy Go poznali, nie mogą zobaczyć Jego dni.

bg

Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?

2
nbg

Niegodziwi przesuwają granice, zagrabiają i pasą trzody.

bg

Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

3
nbg

Porywają osły sierotom i w zastaw zabierają krowę wdowy.

bg

Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.

4
nbg

Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.

bg

Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

5
nbg

Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci.

bg

Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

6
nbg

Na polu zżynają jego mieszane ziarno i podbierają z winnicy niegodziwych.

bg

Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

7
nbg

Nago nocują z powodu braku odzieży i nie mają okrycia na zimnie.

bg

Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

8
nbg

Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały.

bg

Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.

9
nbg

Niegodziwi od piersi porywają sierotę i biorą to, co jest na biednym.

bg

Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.

10
nbg

Dają im chodzić nago, bez odzieży oraz o głodzie znosić snopy.

bg

Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

11
nbg

Między murami wydeptują oliwę, tłoczą prasy, a przy tym pragną.

bg

A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.

12
nbg

Z miast rozlegają się ludzkie jęki, lamentuje dusza mordowanych, ale Bóg na tą ohydę nie zważa.

bg

Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.

13
nbg

To oni należą do zawziętych wrogów światła; ci, którzy nie znają Jego dróg i nie postali na Jego szlakach.

bg

Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.

14
nbg

Opryszek zrywa się świtem, zabija bezbronnych i biednych, a w nocy zakrada się jako złodziej.

bg

Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej.

15
nbg

Oko cudzołożnika pilnuje zmierzchu, mówiąc: Nie ujrzy mnie żaden wzrok, bo na twarz położyłem zasłonę.

bg

Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.

16
nbg

W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.

bg

Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

17
nbg

Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

bg

Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

18
nbg

Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

bg

Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

19
nbg

Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

bg

Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

20
nbg

Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

bg

Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

21
nbg

On, co to nękał niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie świadczył nic dobrego.

bg

Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.

22
nbg

A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

bg

Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

23
nbg

Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.

bg

Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

24
nbg

Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

bg

Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

25
nbg

Jeżeli nie tak bywa – któż mi dowiedzie kłamstwa oraz w niwecz obróci moje słowo?

bg

A jeźli nie tak jest, gdzież jest ten, coby mi zadał kłamstwo, a coby obrócił wniwecz słowa moje?