Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 30

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Teraz mnie wyśmiewają młodsi ode mnie w latach; nawet ci, których ojców nie chciałbym postawić z psami mojej trzody.

bg

Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.

2
nbg

Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

bg

Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.

3
nbg

Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia.

bg

Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

4
nbg

Tych, co po krzakach zrywają na pokarm lebiodę oraz korzonki jałowca.

bg

Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.

5
nbg

Z koła ludzi ich wypędzają oraz krzyczą za nimi, jak za złodziejem.

bg

Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,

6
nbg

Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

bg

Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

7
nbg

Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy.

bg

Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.

8
nbg

Synowie bezecnych wraz z synami ludzi bez nazwy – biczem wygnani z ziemi.

bg

Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.

9
nbg

A tu, stałem się teraz ich pieśnią oraz służę im za przedmiot gawędy.

bg

Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.

10
nbg

Brzydzą się mną, usuwają ode mnie i przed moim obliczem nie powstrzymują plwociny.

bg

Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

11
nbg

Bowiem Bóg rozwiązał moją przewagę oraz mnie upokorzył; dlatego i oni skierowali przede mnie wędzidło.

bg

Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

12
nbg

Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

bg

Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

13
nbg

Zburzyli moją ścieżkę; przyczyniają się do mej nędzy; oni, co sami nie mają nikogo, kto by ich wspomógł.

bg

Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

14
nbg

Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

bg

Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

15
nbg

Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

bg

Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

16
nbg

Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

bg

A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

17
nbg

Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

bg

Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

18
nbg

Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

bg

Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

19
nbg

Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

bg

Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

20
nbg

Wołam do Ciebie, lecz mi nie odpowiadasz; stoję przed Tobą, lecz na mnie nie spoglądasz.

bg

Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

21
nbg

Zmieniłeś się w okrutnego względem mnie; prześladujesz mnie mocą Twej ręki.

bg

Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.

22
nbg

Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

bg

Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

23
nbg

Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

bg

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

24
nbg

Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

bg

Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

25
nbg

Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?

bg

Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

26
nbg

Tak, spodziewałem się szczęścia, a oto nadeszła niedola; oczekiwałem światła, a oto przyszła ciemność.

bg

Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.

27
nbg

Wrą moje wnętrzności oraz nie mogą się uciszyć, gdyż wyszły mi na spotkanie dni utrapienia.

bg

Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.

28
nbg

Błądzę sczerniały, lecz nie od słońca; dźwigam się i publicznie wołam o pomoc.

bg

Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

29
nbg

Stałem się bratem szakali i towarzyszem młodych strusi.

bg

Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.

30
nbg

Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.

bg

Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

31
nbg

Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.

bg

Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.