Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?

bg

Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

2
nbg

Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

bg

Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

3
nbg

Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?

bg

Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

4
nbg

Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

bg

Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

5
nbg

Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,

bg

Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

6
nbg

niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.

bg

Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

7
nbg

Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,

bg

Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

8
nbg

niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.

bg

Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

9
nbg

Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,

bg

Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

10
nbg

niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.

bg

Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

11
nbg

Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.

bg

Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

12
nbg

Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

bg

Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

13
nbg

Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,

bg

Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

14
nbg

co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?

bg

(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

15
nbg

Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?

bg

Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

16
nbg

Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;

bg

Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

17
nbg

czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?

bg

Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

18
nbg

Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.

bg

(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

19
nbg

Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;

bg

Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

20
nbg

jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;

bg

Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

21
nbg

jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –

bg

Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

22
nbg

niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

bg

Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

23
nbg

Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

bg

Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

24
nbg

Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!

bg

Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

25
nbg

Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;

bg

Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

26
nbg

jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

bg

Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

27
nbg

i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –

bg

I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

28
nbg

to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.

bg

I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

29
nbg

Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?

bg

Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

30
nbg

Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.

bg

(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

31
nbg

Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

bg

Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

32
nbg

Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.

bg

Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

33
nbg

Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –

bg

Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

34
nbg

by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

bg

I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

35
nbg

O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;

bg

Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

36
nbg

zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.

bg

Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

37
nbg

Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.

bg

Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

38
nbg

Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;

bg

Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

39
nbg

jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –

bg

Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

40
nbg

wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.

bg

Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.