Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?

bg

Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

ubg

Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?

2
nbg

Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

bg

Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

ubg

Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?

3
nbg

Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?

bg

Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

ubg

Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?

4
nbg

Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

bg

Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

ubg

Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?

5
nbg

Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,

bg

Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

ubg

Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;

6
nbg

niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.

bg

Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

ubg

To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.

7
nbg

Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,

bg

Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

ubg

Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;

8
nbg

niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.

bg

Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

ubg

Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.

9
nbg

Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,

bg

Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

ubg

Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;

10
nbg

niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.

bg

Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

ubg

To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.

11
nbg

Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.

bg

Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

ubg

Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;

12
nbg

Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

bg

Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

ubg

To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.

13
nbg

Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,

bg

Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

ubg

Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;

14
nbg

co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?

bg

(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

ubg

Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?

15
nbg

Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?

bg

Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

ubg

Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?

16
nbg

Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;

bg

Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

ubg

Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;

17
nbg

czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?

bg

Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

ubg

Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;

18
nbg

Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.

bg

(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

ubg

(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);

19
nbg

Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;

bg

Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

ubg

Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;

20
nbg

jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;

bg

Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

ubg

Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;

21
nbg

jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –

bg

Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

ubg

Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;

22
nbg

niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

bg

Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

ubg

Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.

23
nbg

Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

bg

Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

ubg

Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.

24
nbg

Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!

bg

Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

ubg

Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;

25
nbg

Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;

bg

Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

ubg

Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;

26
nbg

jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

bg

Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

ubg

Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;

27
nbg

i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –

bg

I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

ubg

A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;

28
nbg

to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.

bg

I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

ubg

I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.

29
nbg

Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?

bg

Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

ubg

Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;

30
nbg

Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.

bg

(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

ubg

(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);

31
nbg

Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

bg

Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

ubg

Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.

32
nbg

Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.

bg

Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

ubg

Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.

33
nbg

Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –

bg

Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

ubg

Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;

34
nbg

by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

bg

I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

ubg

Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?

35
nbg

O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;

bg

Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

ubg

Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.

36
nbg

zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.

bg

Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

ubg

Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?

37
nbg

Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.

bg

Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

ubg

Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.

38
nbg

Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;

bg

Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

ubg

Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;

39
nbg

jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –

bg

Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

ubg

Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;

40
nbg

wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.

bg

Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

ubg

Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.