Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 31
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?
Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?
Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?
Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,
Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.
To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,
Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.
Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,
Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.
To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.
Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.
To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,
Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;
co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?
Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?
Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?
Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?
Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;
Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;
czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?
Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;
Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.
(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);
Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;
Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;
jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;
Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;
jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –
Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;
niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!
Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.
Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.
Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.
Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!
Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;
Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;
jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;
Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;
i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –
A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;
to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.
I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.
Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?
Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;
Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.
(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);
Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?
Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.
Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.
Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.
Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –
Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;
by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?
Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?
O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;
Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.
zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.
Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?
Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.
Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.
Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;
Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;
jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –
Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;
wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.
Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.