Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 31

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?

ubg

Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?

2
nbg

Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

ubg

Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?

3
nbg

Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?

ubg

Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?

4
nbg

Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

ubg

Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?

5
nbg

Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,

ubg

Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;

6
nbg

niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.

ubg

To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.

7
nbg

Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,

ubg

Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;

8
nbg

niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.

ubg

Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.

9
nbg

Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,

ubg

Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;

10
nbg

niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.

ubg

To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.

11
nbg

Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.

ubg

Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;

12
nbg

Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.

ubg

To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.

13
nbg

Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,

ubg

Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;

14
nbg

co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?

ubg

Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?

15
nbg

Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?

ubg

Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?

16
nbg

Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;

ubg

Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;

17
nbg

czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?

ubg

Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;

18
nbg

Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.

ubg

(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);

19
nbg

Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;

ubg

Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;

20
nbg

jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;

ubg

Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;

21
nbg

jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –

ubg

Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;

22
nbg

niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

ubg

Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.

23
nbg

Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

ubg

Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.

24
nbg

Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!

ubg

Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;

25
nbg

Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;

ubg

Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;

26
nbg

jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

ubg

Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;

27
nbg

i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –

ubg

A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;

28
nbg

to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.

ubg

I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.

29
nbg

Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?

ubg

Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;

30
nbg

Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.

ubg

(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);

31
nbg

Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

ubg

Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.

32
nbg

Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.

ubg

Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.

33
nbg

Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –

ubg

Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;

34
nbg

by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

ubg

Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?

35
nbg

O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;

ubg

Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.

36
nbg

zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.

ubg

Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?

37
nbg

Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.

ubg

Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.

38
nbg

Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;

ubg

Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;

39
nbg

jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –

ubg

Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;

40
nbg

wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.

ubg

Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.