Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 39
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?
Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?
Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?
Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?
Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.
Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;
Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.
Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.
Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?
Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.
Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.
On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.
Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.
Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.
Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?
Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?
Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?
Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?
Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?
Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?
Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?
Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?
Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.
Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.
Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.
Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.
Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.
Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.
Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.
Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.
Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.
Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.
Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?
Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?
Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?
Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?
Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.
Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.
Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,
Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.
a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.
Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.