Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 40
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I dalej WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł:
Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.
Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie.
Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.
Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje.
Raz mówiłem, lecz więcej się nie odezwę; nawet dwukrotnie, ale tego już nie uczynię.
Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.
Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
Jako mąż przepasz swe biodra, a Ja się ciebie zapytam, abyś Mi zdał sprawę.
Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
Czy rzeczywiście w niwecz chcesz obrócić Mój sąd i Mnie obwinić, abyś się sam usprawiedliwił?
Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?
Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.
Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.
Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.
Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
Wtedy i Ja cię pochwalę, gdy wspomoże cię twa prawica.
Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
Oto behamot, którego stworzyłem jak i ciebie – zajada trawę niczym byk.
Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.
Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.
Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.
Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.
Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.
Oto przedniejszy na twórczych drogach Boga; sam jego Stwórca podał mu jego miecz.
On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.
Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.
Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra.
Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.
Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.
Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.
Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.
Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.
Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.
Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?
Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?
Zdołasz wędką wyciągnąć krokodyla, czy powrozem zatopionym w jego języku?
Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
Czy poprzez jego chrapy zawleczesz sznur z sitowia, lub przebijesz haczykiem jego szczęki?
Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?
Czy się zwróci do ciebie z mnóstwem próśb, lub przemówi do ciebie łagodnymi słowami?
Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie?
Czy zawrze z tobą umowę, byś go przyjął na wiecznego sługę?
Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?
Czy poigrasz z nim jak z ptaszkiem, lub uwiążesz go dla swych dziewcząt?
Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim?
Czy handlują nim towarzysze cechowi, albo dzielą go między przekupniów?
Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców?
Czy grotami naszpikujesz jego skórę, lub rybackim harpunem jego głowę?
Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego?
Raz połóż na niego swoją rękę, a więcej nie pomyślisz, aby z nim wszczynać walkę.
Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę.