Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 39

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?

bg

Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?

ubg

Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?

2
nbg

Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?

bg

Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?

ubg

Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?

3
nbg

Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.

bg

Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;

ubg

Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;

4
nbg

Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.

bg

Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.

ubg

Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.

5
nbg

Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?

bg

Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

ubg

Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?

6
nbg

Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.

bg

Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.

ubg

Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.

7
nbg

Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.

bg

On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

ubg

On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.

8
nbg

Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.

bg

Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

ubg

Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.

9
nbg

Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?

bg

Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?

ubg

Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?

10
nbg

Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?

bg

Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?

ubg

Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?

11
nbg

Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?

bg

Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?

ubg

Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?

12
nbg

Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?

bg

Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

ubg

Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?

13
nbg

Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?

bg

Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

ubg

Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?

14
nbg

Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.

bg

Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.

ubg

Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;

15
nbg

Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.

bg

A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.

ubg

I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.

16
nbg

Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.

bg

Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

ubg

Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;

17
nbg

Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.

bg

Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

ubg

Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.

18
nbg

Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.

bg

Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

ubg

Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.

19
nbg

Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?

bg

Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

ubg

Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?

20
nbg

Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.

bg

Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

ubg

Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.

21
nbg

Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

bg

Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

ubg

Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.

22
nbg

Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.

bg

Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

ubg

Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.

23
nbg

Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

bg

Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

ubg

Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.

24
nbg

Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.

bg

Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.

ubg

Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.

25
nbg

Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.

bg

Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

ubg

Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.

26
nbg

Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?

bg

Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?

ubg

Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?

27
nbg

Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?

bg

Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?

ubg

Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?

28
nbg

Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.

bg

Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.

ubg

Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.

29
nbg

Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,

bg

Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.

ubg

Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.

30
nbg

a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.

bg

Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.

ubg

Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.