Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 5
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wołaj tylko! Czy jest ktoś, kto by ci odpowiedział? Do którego ze świętych chcesz się zwrócić?
Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?
Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.
Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
Jego dzieci dalekie są od pomocy; zostają zdeptane w bramie i nikt ich nie ocala.
Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.
Jego żniwo pochłania głodny, wydobywa je nawet spośród cierni, gdyż spragnieni łakną jego dobra.
Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.
Niedola nie wyrasta z prochu, ani nędza nie wschodzi z ziemi.
Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
Nie – człowiek się rodzi na nędzę; podobnie jak iskry płomienia, by się wznosiły w górę.
Ale człowiek na kłopot się rodzi jako iskry z węgla latają w górę.
Ja jednak bym się zwrócił do Wszechmocnego i moją sprawę powierzył Bogu,
Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;
który spełnia rzeczy wielkie, niezbadane i dziwne, oraz nie ma ich liczby.
Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;
On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.
Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;
Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
Niweczy knowania chytrych, by ich ręce nie zdziałały nic skutecznego.
Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;
Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłych jest chybiony.
Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.
Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.
We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.
Tak wybawia od miecza, od ich paszczy; biedaka z mocy przemożnego.
Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
Więc słabemu wschodzi nadzieja, a złość stula swe usta.
Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
Oto szczęśliwy człowiek, którego karci Bóg. Zatem karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj.
Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
Bo On rani, ale i leczy; uderza, lecz Jego ręce uzdrawiają.
Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
Wyzwoli cię z sześciu utrapień a w siódmym nie dotknie cię zło.
Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.
W czasie głodu wybawia cię od śmierci, a na wojnie z mocy oręża.
W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.
Jesteś skryty przed biczem języka i nie masz się czego bać, gdy zbliża się spustoszenie.
Przed biczem języka ukryty będziesz, a nie ulękniesz się w spustoszeniu, gdy przyjdzie.
Możesz urągać spustoszeniu, głodowi i nie musisz się obawiać zwierząt ziemi.
W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.
Bo jesteś sprzymierzony z polnym kamieniem, a dzikie bestie będą z tobą w przyjaźni.
Bo z kamieniem polnym będzie przymierze twoje, a okrutny zwierz polny spokojnym ci się stawi.
Tak doświadczysz, że jest spokojny twój namiot; patrzysz na swoją siedzibę i nie dostrzegasz braku.
I poznasz, że jest spokojny przybytek twój, i nawiedzisz mieszkanie twoje, a nie zgrzeszysz.
Także poznasz, że liczny jest twój ród, a twoje odrośle są jak zioła ziemi.
Doznasz też, iż rozmnożone będzie nasienie twoje, a potomstwo twoje będzie jako ziele ziemi.
W pełni dni zstąpisz do grobu, tak jak swojego czasu bywają znoszone snopy.
Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.
Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.